..rOcking chaiR..

blog-ag!

2011-05-20T17:50:00.001-07:00

mahirap magtype ng blog sa cp pero cge. itatry q magblog d2. steady lng kau followers q.

SA WAKAS!!

2011-03-11T23:26:00.000-08:00

medyo matagal tagal na din akong di nakapag-blog... :( nakakalungkot... lalo na at ito ang pampawala ng stress ko... pag nagba-blog ako, feeling ko, lahat ng taong nakakabasa nito, nakikidamay sa akin... hmp! mga pakialamero... joke... :)

ayan, ngumiti na ako... im no longer stressed... see how it works wonders? bravo... sana may computer na ako sa bahay... para pag malungkot ako, i can just start up my windows, type www.blogspot.com and sign in... then from there, i can let my thoughts flow freely. maraming tao ang nagsasabing, blog is just for demented people... yung mga taong walang friends na mapagsasabihan ng nararamdaman... hindi naman totoo yun... ang blog, para din sa mga taong masaya, gusto magshare ng experiences... gustong ipaalam sa buong mundo kung gaano kalawak ang utak nila... kung gaano sila kagaling mag sulat ng blog at higit sa lahat, kung gano sila kagaling mag english...

for me though, blog is a different things, it's an outlet, a friend, a lover, a sexmate, a--- heh! teka nga... bastus mu ah... alis!

there... si folks... kumakalabit na yung higaan sa akin... antok much... till next time... :)

MY EX GIRLFRIEND HACKED MY ACCOUNT!!

2010-06-23T04:40:00.000-07:00

Damn... hindi ko akalain na magagawa niya to sakin. She took 4k out of my bank account, took my ID from work, my last cash in my wallet, my cellphone and my life. Damn talaga. Ngayon, she changed my password in facebook account and I cannot access it. It is suspended until I get the time to fix it. Grabe talaga. Sinusubukan niya ko. Hindi ko na nga siya pina-pulis sa ginawa niya sa akin eh, pati ba naman yung facebook ko?!?!? Eh ang dami ko pa naman mga pics dun na hindi pa napapa-print... adik siya!

Bait nga ba kami nag-break? Kasi naman, I just realized lately na matagal ko na pala siyang hindi na mahal. Yeah, hindi NA mahal. Ibig sabihin, minahal ko naman siya pero the first time na sinaktan niya ako, nawalan na ako ng gana sa kanya. Inulit niya pa yun. Ngayon, ayaw ko na. Sawa na ako. Siguro ganun talaga ako eh. I lose interest very quickly, ika nga ng team mate ko. Kapag may nakita akong mali, wala na. Ayoko na agad. Sid was a ver good person. Mapag-mahal, maalaga and mabait. That's why kahit kinuha niya ang mga things ko which can be considered robbery, I still cannot have the heart to get the pplice arrest her. Damn, we have been together for 2yrs. Ayoko naman na yung taong kinasama ko eh, ipapakulong ko. Besides, I know naman kung bakit siya nagkakaganun. Sana lang ibalik niya mga gamit ko. Yung cellphone na yun, yun ang first gift ko sa mama ko nung makapasok ako sa HSBC. Sana maging considerate siya na may sentimental value yun para sa akin. Haaayyy naku. Ang hirap talaga. Inaamin ko naman na habang kami pa, may nagugustuhan na akong iba. Pero hindi ako nakipagrelasyon sa girl na yun kasi nga kami pa. I don't want to crush calamansi on her sugat noh! Well, isa lang naman yun sa mga dahilan ng break up namin. Hindi yun main reason. The main reason is, Sid hurts me whenever I did something wrong and as far as I know about relationships, if you love somebody, you don't lay a finger on that person no matter how bad that person is. Napaka-hirap tanggapin para sa akin na yung taong minahal ko pa pala ang mananakit sa akin. That's not only physically, that's emotionally too. There is no chance for us, lalo na sa ginagawa niyang ganun... kinukuha niya yung mga things ko. Damn talaga....

AAAAARRRRGGGHHHHH!!!!!!!!!!!!!

KAMOTE...

2010-04-30T03:10:00.000-07:00

hay... grabe... tagal ko ring napahinga sa pagba-blog... miss ko na ang rocking chair... sana magka laptop na talaga ako... para araw-araw, punong puno ng kalokohan este, mga karanasan sa buhay pala, itong blog ko...

naalala ko pa nung may proxy pa sa office... araw-araw akong nagba-blog... pero ngayon, blocked na yung proxy na ginagamit ko... hay naku... kelan kaya ulit ako makakapag-babad sa pc? yung hindi lang puro delinquent accounts at pangungulekta ng utang ang gagawin ko? gusto ko naman ulit magsulat ng walang kakuwenta-kuwentang mga istorya...

sayang... may story pa naman akong sinusulat... hindi ko manlang ma-she-share sa mundo kasi hindi ko ma-upload sa external e-mail ko... huhuhu... :(

hay... kamote...

absent...

2010-01-05T09:15:00.000-08:00

grabe, tagal ko ring naging absent... may dahilan naman eh... kaya lang, hindi ko pwedeng sabihin dito... haha!!! delikado... anyway, nakakamiss din pala mag-blog... ay naman, parang hindi ko alam... dati na rin naman akong blogista... namiss ko talaga to... shet, bibili na nga ako ng loptop... wow, haha!!! joke!! wala naman akong pera no... pero promise... sa sobrang namimiss kong magblog, parang gusto ko nang bumili ng kahit second hand na desktop lang... sinong may alam jan na murang desktop? huhu... nalalantahan na rin ako ng tanim sa farmville kasi hindi na ko maxadong naglo-log in... grabe naman... buhay bundok ako ngayon ah...

in fairness naman... magbe-birthday na ko nitong darating na 7th... huhu... matanda na ko... 23yrs old na ko sa thursday... nabobobo na ko dito sa call center... itong darating na school year, balak kong mag-aral ulit... ang course... PSYCHOLOGY... tama ba spelling? hehe...

actually, ang gusto ko talaga, FORENSIC SCIENCE... kaya lang, ang balita ko, hindi ganun kabongga sa Pilipinas ang Forensics... hindi tulad sa ibang bansa na merong CSI Units. hay... yun pa naman ang gusto kong mangyari sa buhay ko... maging parte ng CSI Unit... hindi dahil nanonood ako nun... kundi dahil, yun talaga ang dream job ko... mahilig kasi ako sa pagiinvestigate (naks, english yun!) at panghihimasok sa buhay ng may buhay...

sana, matupad ang pangarap ko... sana, maging isa akong CHIEF MEDICAL EXAMINER sa NBI o kaya, lipad nalang ako ng AMERICA... para dun na lang ako sa NYPD magtrabaho... hay naku...

taas ng pangarap ko ah... pag bagsak ko, isa lang ang maririnig kong tunog,,,

AaAAAaaaaAAAhHHHhhhhhH!!!! BLOG-AG!!!

nga pala, anak ko to... ang cute no? hehe... :)

my latest obsession... :)

2009-11-21T10:47:00.000-08:00

ayan... hehehe... ewan ko ba... basta... hahaha... ang cute niya kasi at sobrang kakaaliw talaga... :)

UNDAS.. :)

2009-11-03T10:08:00.001-08:00

Masaya ang Undas ko.. Grand Reunion kasi ng Rafol Clan. Merong ilan na hindi nakapunta. Yung Tito ko na nasa Lebanon at yung asawa't bunso niya at yung buong pamilya ng Tito ko na nasa Samar. Ganun pa man, dumating ang mga panganay nilang anak na siyang mga naging representative ng nila. Dumating yung pinsan kong matagal na naming hindi nakikita kasi yung nanay niya, nanlalaki, pati siya tuloy, inilayo na rin sa amin. Ang tatay nito na si Tito Bong ay nag-asawa na lang ng iba at sumama sa naging asawa niya para tumira sa Samar. Grabe, ang tangkad niya, matangkad pa sakin... huhuhu..

Nagluto si Tita Beng ng Pork in Red Beans at gumawa ng Letseplan na may keso. Si Tito Boy naman ay nagluto ng Pancit na specialty niya bilang isang chef sa barko at may dala rin silang Suman na galing pa ng Batangas. Si Tita Neneng ay nagluto ng Guinataang Langka. Ang ambag naman nina Kuya Jheg na pinsan ko at ng asawa niyang si Ate Ghyn ay Inihaw na Tilapia at Liempo. Sagot na ng ibang mga barako ang alak at iba pang pulutan. Yung Red Beans ni Tita Beng, hindi na inabot ng tanghalian. Ubos agad at lahat ng kaldero, taob. Bumaha rin ng Alak at RC.. (RC? ...yung "penge naman ako niyan" ni Maja Salvador...)

Noon, si Lolo pa lang ang patay, sa lumang sementeryo siya nakalibing at malapad ang nitso niya. Lahat ng pami-pamilya ay kanya-kanyang dala ng kandila at kaming mga bata naman, pupunuin namin ng kandila yung ibabaw ng nitso ni Lolo. Yung ibang mga tao, nakatingin sa nitso ng Lolo namin kasi nagliliwanag talaga ito sa kandila. Wala kaming itinitirang space at wal rin kaming pakialam kung bagong pintura yung nitso ni Lolo, hehe. Nung namatay si Lola, inilipat ang nitso ni Lolo sa bagong sementeryo at yung mga buto niya, ipinasok sa ataul ni Lola. Bale, isang apartment nalang yung kinahi-himlayan nilang dalawa. Alam niyo naman siguro yung itsura ng apartment na libingan diba? Kaunti lang yung space para paglagyan ng kandila. Nakakalungkot kasi kung dati mahigit isandaang kandila yung pwede naming itirik sa nitso ni Lolo, ngayon, walong kandila nalang ang pwedeng itirik sa apartment nila ni Lola.

Nung nagsindi kami ng mga pinsan ko ng kandila, sabi ko, "O sige, kung kaninong kandila yung mamamatay, ibig sabihin galit sa kanya si Lola..." Tapos, unang namatay ynug kandila ko. Eto namang si Tito Nunoy, yung pinaka-cute kong tito sinindihan yung kandila sa ibabaw ng apartment nina Lolo at Lola. Sabi ko ulet, "To't, kilala mo ba yan?" Tinignan niya yung pangalan na nasa nitso, "Hinde," sabi niya. Sumabat naman si Kuya Santy, "Eh, tol, Jimenez yung apelyido, katunog naman ng surname ni Lola eh, Tomines. Malapit na ting kamag-anak yan." "Pare, pwede!! Pwedeeee!!!" sabi naman ng mga pinsan kong barako, mga lasing na. Si Kuya Jason, ynug pinsan kong mala-kapre sa tangkad, sa sobrang kalasingan, isinubsob yung mukha sa isang nitso doon. Umentra si Pinsang Jheg, "Pare, tama na, tama na yan, huminahon ka!" "Pare ang sakit eh.. Ang sakit sakit!!" sagot ni Kuya Jason. "Alam ko pare, pero hindi yan ang nitso ni Lola, eto..."

Sa bahay naman nina Pinsang Jheg, nagiinuman ang mga pinsan kong barako kasama ang asawa ko. Si Pinsang Jhay-R ay minsan lamang mapasama sa mga barakong yon kaya pinag-tripan siya. Eh pag pinagjoin-forces mo pa naman sina Kuya Santy, Pinsang Jason at Pinsang Jheg eh para ka na ring nag patiwakal gamit ang bayoneta ng mga hapon... Ganito ang topic:

SANTY: Hindi nga JR, bakit nga ba JHAY-STAR ang nakalagay sa Friendster mo?
JHEG: Oo nga naman, pwede naman kasing JHAY-BUNGO o kaya JHAY-MATON... Bakit JHAY-STAR?
JASON: May dapat ba kaming malaman tol?
SANTY: Eh kasi nga, bakla!!
YUNG TATLO (tahimik lang jowa ko noh!): BWAHAHAHAHA!!!
JHEG: Bakit ba kasi wala ka pang girlfriend hanggang ngayon? Umamin na kasi,,, tayo tayo lang naman eh...
JHAY-R: Hindi, kasi ganito yun eh, nademanda kasi ako, dahil nagdala ako ng 15 yrs old sa bahay---
JHEG: 50 pare? Eh uugud-ugud na yun eh!!
YUNG TATLO ULET: BWAHAHAHAHAH!!
JHAY-R: Hindi mga tol... 15, one-five!!
JASON: (tulug na)
SANTY: (bumubungisngis)
JHEG: Aaahh.. One five yung binayad sayo nung 50 yrs old. Mga pare, baka tinulungan niyang tumawid.. hehehe...
SANTY: (halatang lasing na.. bumubungisngis pa rin)
JASON: (umakyat na sa taas para matulog, hindi na kaya...)
JHEG: Kasi pare, diba? Pwede naman kasing JHAY-BUNGO yung name mo eh, ano ka ba talaga? Tapos wala ka pang syota, pumatol ka pa sa 50!! BWAHAHAHA!!
JHAY-R: (obvious na pikon na...) Ewan ko lang...
BABY KEVIN: (umiiyak.. hinagis ni SANTY sa kisame.. nauntog..)
ATE LHEN: (sumisigaw... hila-hila si Jason papunta sa CR) Momma!!! Si Jason, muntik na umihi sa aquarium dun sa taas!!!
SID (asawa ko): (tahimik lang, siya ang tanggero.. hindi alam nung apat na hindi na siya umiinom kanina pa..)
JHEG: BWAHAHAHAHA!!
JHAY-R: (nakatungo, hindi makumbinsi ang pinsan na hindi siya bakla...)
SANTY: (tulala... nagsisisi sa ginawa sa anak, may bukol si Baby Kevin sa noo...)
JASON: (BLAGAG!! bumagsak sa CR...)

Lesbian ang asawa ko. Pero nung dumating kami sa Reunion, wala kaming naramdamang pandidiri sa mga kamag-anak ko. Puro kasiyahan lamang ang nararamdaman ng bawat isa. Medyo matagal na rin mula nung huling reunion ng Rafol Clan. Likas sa Rafol Clan ang pagiging mahadero at mahadera at malakas mang-asar. Kung mapipikon ka sa mga panga-asar nila/namin, pwes hindi ka pwedeng makihalubilo sa angkan namin. Kaya nga si Sid, oks sa kanila, kasi magaling makisalamuha at hindi pikunin.. Ang saya talaga ng Undas ko. Tanggap na nila ang relasyon namin ni Sid. Marami pang nangyari, nakakatuwa lahat. Walang nakakalungkot...

Ikaw? Masaya ba ang Undas mo? O kasing lungkot ng dinalaw mo ang Nov 1 mo?

:)

Mary Palmer

2009-10-29T07:58:00.001-07:00

Kilala niyo ba si Mary Palmer?
Siya ang English version ni Maryang Palad.. At alam niyo naman siguro kung anong ibig sabihin ng Maryang Palad.

Naalala ko yung nabasa kong article nung high school pa ako, DEKADA SITENTA. Nung nagku-kuwento si Amanda, yung main character, sabi niya noong panahon niya daw, mahalikan lang daw sa pisngi ang isang dalaga, hindi na daw ito virgin at kapag daw nagkaroon ka ng tigyawat sa mukha, ibig sabihin, pinaki-alamanan mo ang sarili mo. Habang binabasa ito ng isa naming class mate sa harapan ng klase, nakatingin kaming lahat kay Archie Santos kasi tad-tad ng pimples ang mukha niya.

Ganito ba kasama ang masturbation? Paano naman yung mga matandang dalaga na mamamatay nalang, virgin pa rin? Paano nalang yung mga nerd na hindi pa nakakaranas ng first kiss, first date at first tmie kasi nga sobrang pangit nila as in parang sinumpa talaga yung mga mukha nila? Kawawa naman sila...

Naisip ko lang, what's wrong with masturbating? Natural lang naman iyon para sa mga kabataan. Ewan ko ba kung bakit maraming nandidiri kapag may nakilala silang mahilig mag masturbate. Ako? Hehe. Inaamin ko na minsan sa buhay ko, nag-BATE na rin ako. Pero hindi mga tol, dahilan ba yun para layuan ako ng mga kaibigan ko? Hellouer!?!?!? If I know mas madalas sila mag-BATE kesa sakin no, hahaha!

Alam niyo ba... that masturbation does not only refer to touching your genitals to give you sexual pleasrue?
It can also refer to getting pleasure from SCRATHING A VERY ITCHY PART OF YOUR BODY.
It can refer to the pleasure you get from being tickled.
Kahit anong bagay na nakakapag-bigay ng kaligayahan sa atin, pwedeng matawag na masturbation.

Diba, kapag kinagat tayo ng lamok, sobrang kati nito? Kahit alam nating pwedeng mag-sugat yung part na kinagat ng lamok, sige pa rin ang kamot natin sa pantal. Why? Kasi masarap.
PARANG MASTURBATION.

Diba kapag kinikiliti tayo ng kahit na sino, kunwari pang ayaw na natin at suko na tayo? Ang totoo, gusto pa natin kaya magpapa-pansin tayo sa taong kumukiliti sa atin para kilitiin niya tayo ulit. Why? Kasi masarap.
PARANG MASTURBATION.

Aminin man natin o hindi, may mga benefits din naman ang pagma-MASTURBATE EH.
Want to know more? Read on.

> Ayon sa mental health circles, nakaka-relieve ng stress ang masturbation at nakakapag-pataas dni ito ng sense of self esteem.
> Masturbation can also be particularly useful in relationships where one partner wants more sex than the other – in which case masturbation provides a balancing effect and thus a more harmonious relationship.
> Napapababa rin nito ang probability ng isang lalaki na magkaroon ng prostate cancer. Men who averaged five or more ejaculations weekly in their 20s had significantly lower risk. Maaari rin tayong maka-iwas sa mga STD tulad ng HIV, AIDS at kung ano-ano pa.
> Studies also found na nakakaiwas tayo sa pagkakaroon ng swollen blooed vessels dahil sa pagma-MASTURABTE.
> Nakakababa rin ito ng blood pressure.
> Maaari rin tayong makakuha ng semen from third party kung gusto natin magpa-artificial insemination.
> Eto ang malupit- at a sperm bank or fertility clinic, a special room or cabin may be set aside so that semen may be produced by male masturbation for use in fertility treatments such as artificial insemination. Such a facility is known as a masturbatorium (US) or men's production room (UK). A bed or couch is usually provided for the man, and pornographic films or other material may be made available. Saan ka pa?

Ayon naman sa paga-aral, hindi porke't sobrang mahilig ka mag-BATE, eh may sakit ka na sa utak. Wala pa namang studies na nagpapatunay nito. Maaaring masabing sexual addict ka kung ang ginagawa mo eh, excessive o compulsive masturbation. Ang pagma-masturbate daw ng isang taong may mental disorder ay mas kina-categorized as SYMPTOM kesa CAUSE.

Akalain mo yun? Marami palang benefits ang PAGBABATE? Sino ang makakapagsabi na ang isang bagay na taboo para sa mga matatanda eh, kapaki-pakinabang pala. Bukod pala sa masarap magBATE, eh HEALTHY rin pala ito. Hindi naman sa nange-engganyo ako na magBATE kayo. Nasa inyo na yun kung na-convince ko kayo, hehe. :)

O ANO? NAKAPAG-BATE KA NA BA? BATE NA!!!

:)

**All non-italicized words and facts are derived from Wikipedia. For more info, please log on to www.wikipedia.org and search for Benefits, Masturbation.

mahirap tanggapin ang katotohanan

2009-10-27T05:26:00.001-07:00

buwisit. kakapanood ko ng Secret Window ni Johnny Depp nitong mga nakaraang araw, nahawa na yata ako sa sakit niyang writer's block. may mga naririnig-rinig na rin akong mga boses na kumakausap sa akin at minsan, pati sarili kong repleksyon sa salamin, nakikipag-tawanan na rin sa akin. kanina nga, tinitigan ko ng masama yung boss ko dahil baka siya pala ang aking alter ego.

pero hindi. sayang.. akala ko, makakatakas na ako sa ipokrito nating mundo. reality bit me and it bit me hard. wala pala akong writer's block, hindi ako si Johnny Depp, hindi ko alter ego ang boss ko at yung mga boses na naririnig ko na akala ko ay kumakausap sa akin ay LSS lang pala ng "Nobody, nobody but you."

:)

2009-10-22T12:43:00.000-07:00

Hi guys.. I have not updated my blog for a while. I just want to share this joke.. This is like one of the times when you really so much wanted to say "AWW.. SHIT!"

Hehe.. Hope you like it.

A YOUNG ENGINEER
A young engineer was leaving the office at 6:00 pm when he found the CEO standing in front of a shredder with a piece of paper in his hand.
"Listen," said the CEO, "This is important, and my secretary has left. Can you make this thing work?"
"Certainly," said the young engineer.
He turned the machine on, inserted the paper, and pressed the start button.
"Excellent, excellent!" said the CEO as his paper disappeared inside the machine. "I just need one copy."

:) Come on.. I know you wanna laugh..

"laruan"

2009-10-20T11:15:00.001-07:00

"tay sige na po... dag-dagan niyo naman tong baon ko.." pinipilit ko si itay na dag-dagan niya ng kahit tatlong piso pa ang limang pisong baon na iniabot niya sa akin. nakita kong sumimangot na siya. halatang hindi nagustuhan ang pangungulit ko.

"pwede ba betang, tigilan mo ko ha! kita mong minamalas na ko dito sa tong-its e! lumayas ka na nga dyan sa harap ko!"

pinili kong umalis na lamang bago pa hubarin ni itay ang alpombra niyang tsinelas at ipalo sa mukha ko, tulad ng lagi niyang ginagawa. hindi ako pwedeng pumasok ng may latay sa mukha ngayon. awarding kasi ng Spelling Bee. napanalunan ko yung first place. hindi alam nina inay at itay yun. pagagalitan lang nila ako. ang alam kasi nila nagtinda ako ng basahan kahapon. sayang, kasi walang cash prize yung Spelling Bee, eh di sana hindi ko na kailangan magpadagdag ng pera kay itay para sa baon ko. ang totoo, gusto kong bilihin yung nakita kong laruan sa palengke. ang ganda kasi niya eh. ang kintab ng buhok ng manikang nakita ko. maganda rin yung inuupuan niyang de-tulak ng upuan. isandaan at limampung piso ang halaga nito at sa araw araw kong pag-iipon at pag-pigil sa pagkain sa recess, malapit ko na itong mabuo upang mabili ang laruang iyon.

matagal. matagal kong pinag-ipunan ang laruan na gusto ko. pilit kong kinakaibigan ang tindera sa palengke upang pumayag siyang huwag munang ibenta ang laruan dahil nga pinagiipunan ko.

sa wakas, bente pesos nalang. mabibili ko na siya.

"betaaaaaaang!!" si inay yun, mukhang lasing na naman si inay. baligtad yata. sa pagkakaalam ko, sa mga pelikula, dapat ang tatay ang lasenggo at ang nanay ang sugalera. pero sa buhay ko hindi.

"betaaaaaaang! ano ba!"
"opo, andito na po! ano po ba yun 'nay?"
"ipangutang mo nga ako ng gin dyan kina aling rosa!"
"pero nay, ang laki na po ng uta--"
aba't! sabihin mong magbabayad ka naman kamo kapag naka-benta ka na ng basahan bukas eh. asan nga pala yung kinita mo kahapon? punyeta kang bata ka ah, wala ka naman binigay sa akin kahapon ah?"
"eh, nay, kasi po," hindi pwedeng malaman niinay na hindi ako nagbenta ng basahan bagkus ay sumali ako sa Spelling Bee. "nay, hindi po ako nakabenta ng basahan eh, wala po kasing masyadong bumili na mga driver. may strike yata kahapon, parang walang masyadong bumyahe."
mukhang nakumbinsi ko naman si inay, palibhasa hindi siya nanonood ng balita.
"hhmm, siya sige na, iutang mo na ako kina aling rosa ng gin. sabihin mo, magbebenta ka ng basahan mamaya, babayaran mo nalang."

lumakad na ako. pag-dating ko sa tindahan ni aling rosa, halos alam kong alam niya na kung anong uutangin ko.
"ano ba naman yang nanay mo betang? kebata-bata mo pa eh, sa iyo na nila inaasa pati pambisyo nila. ilang taon ka na nga ba?"
"sampu po." magalang kong sagot. "aling rosa, pautang naman ho ng gin bilog. babayaran ko rin ho mamaya pag kumita ako sa pagtinda ng basahan."

natapos ang araw ko na mayroon akong kaunting kinita. gabi na nang makauwi ako sa aming barong barong na nasa gilid ng riles ng tren. ang aking libangan bukod sa paga-aral, ay ang umupo sa tapat ng bahay namin at mag-hintay ng tren na daraan. musika sa aking pandinig ang tunog ng maingay nitong makina. ang usok nito ay ang aking pampatulog. maya-maya pa..

toot-tooooot!! tsug tsug tsug..

andyan na naman ang tren, huling byahe na nito para ngayong araw.

KINABUKASAN.

"nay, magkape na po muna kayo. heto na po ang kinita ko kahapon. hindi ko na po muna babayaran yung utang sa tindahan dahil kulang din naman po itong pera."
"tamang-tama, nagyaya si bong ng tong-its--"
"oy-oy-oy! anong tong-its? kulang pa nga itong pambili ng aking alak ah? hati nalang tayo." sinabatan ni inay ang sinasabi ni itay. maya-maya pa, yumakap na si itay kay itay at hinalk-halikan ang leeg nito. naririnig ko na naman ang makamundong tawa nilang dalawa. minsan hindi ko alam kung dapat ba akong madiri o takpan ko nalang ang tenga ko at isiping natural lamang iyon dahil mag-asawa naman sila. dahan-dahan akong lumabas ng pinto. ang "hihihi" ni inay ay tila mala-demonyong tawang "bwahaha" sa aking pandinig.

"kuya, basahan! bili ka na, sige na, kuya ambo, malapit ko nang mabuo yung perang pambili ko ng laruan. kaya sige na bili na." lambing ko sa mamang driver na naging malapit ko na ring kaibigan.
"ikaw naman kasi, ayaw mo pa tanggapin nalang ang perang inaabot ko eh, eh di sana unang araw mo palang nakita yung laruan, nabili mo na agad, hindi ka na inabot ng buwan sa pag-ipon."
"kuya ambo, alam niyo naman na mas gusto kong mabili yung laruan dahil pinag-ipunan ko talaga eh diba?"
"hhmmn, siya sige, pagbilhan mo nga ako ng bente pesos na basahan." binigyan ko siya ng basahan na tinda ko. kinuha niya iyon at tulad ng dati humarurot ang kanyang puting jeep na may larawan ni Jesus sa magka-bilang gilig. at tulad ng dati, bigla na lamang itong nawala sa aking paningin, hindi ko alam kung dahil ba sa bilis ng pag-andar nito o natabunan na siya ng iba pang jeep.

SA WAKAS! mabibili ko na ang laruan. hawak ko na ang pera at iniaabot sa aleng nagtitinda.
nang iabot niya sa akin ang plastik ng laruan, tuwang tuwa ako. para akong nasa langit. sa wakas. ang saya ko talaga. damang dama ko iyon dahil talagang pinag-ipunan ko ang paruang ito. tulak-tulak ko ang laruan habang pa-uwi ako sa aming munting barong-barong. alam kong maaaring magalit sina inay at itay sa ginawa kong pag-bili ng laruang ito, pero malay ko ba? baka maging proud sila sa akin dahil marunong na akong mag-ipon para sa isang bagay na gusto ko diba?

"punyeta ka talagan lalaki ka!kinuha mo na naman yung pangbili ko ng gin! anong napala mo? natalo ka na naman diba?"
"gaga ka pala eh, buti nga ako eh, nagsusugal lang, malay natin kuing manalo ako diba? eh ikaw? inom ka ng inom! napupunta lang sa wala yang gin na yan! nasaan na? diba itinae mo lang?"

aktong sasapakin na ni itay si inay nang parehong mapako sa pinto ang mga mata nila. sa akin at sa laruan ko.

"aba't! punyeta kang bata ka! san mo nakuha yang laruan na yan? ha?! kaya ba ngayon ka lang umuwi eh dahil abalang abala ka sa paglalaro sa bwisit na bagay na yan?" sigaw ni inay, ewan ko kung galit ba talaga sa akin o para lang maka-iwas sa kamay ni itay.
"pinag-ipunan ko po ito inay, yung mga baon pong inia-abot ni itay sa akin at yung kaunting barya pong natitira sa pinag-bentahan ko ng basahan ang pinambi--" hindi ko na natapos ang sinasabi ko, hinablot ni itay ang laruan ko at ihinampas sa akin.
"suwail ka talaga! ibig sabihiin, mas inuna mo pang bumili ng basurang ito kesa ang ibigay sa amin ng inay mo ang pera. bakit? anong pinagmamalaki mo ha? kaya mo na ba mag-isa?!?"
impit na iyak na lamang ang nagawa ko dahil sa sama ng loob. nasira ang laruang pinag-ipunan ko dahil sa paghampas dito ni itay sa katawan ko. nakatingin lang si inay, halatang natutuwa dahil sa akin naman nabaling ang galit ni itay.
"suwail ka! lintik kang bata ka, makikita mo! itong laruan na ito? ha? kung binigay mo nalang sana sa amin ng inay mo ang pera, eh di sana nakabili pa tayo ng bigas!" si itay ulit.
"itay, gustong gusto ko po talaga ng laruan na yan eh. patawarin niyo na po ako itay. parang awa niyo na po, akina po yan itay. akina po yan!" iyak na ako ng iyak. "pinag-ipunan ko po iyan itay. parang awa niyo na po."
"alin? ito?" itinaas ni itay ang laruan sa ere, "o, eto, laruin mo sa kalye, pag hinabol mo to, wag ka na ring papasok sa bahay na to kahit kailan!!" sabay hagis sa aking laruan sa bintana.

kung anong bilis ng paglabas ng laruan sa bintana, ganun din kabilis ang takbo ko palabas ng pinto upang habulin ito. malabo na sa luha ang aking mga mata. ang aking mga tenga ay bingi na sa aking paghagulgol. masakit ang aking puso. masakit ang aking damdamin. hindi maipaliwanag ng sampung anyos kong pagi-isip kung anong kalseng magulang ba meron ako. hindi ako masamang anak ngunit kung minsan naiisip ko, sana maaaring na lamang piliin ang magulang. masakit ang nararamdaman ko. yakap-yakap ko ang laruan kong nawasak ni itay. madumihan ito dahil lumapag sa putik na likha ng maliit na bungkal sa lupa na naipunan ng tubig ulan. nagsimula akong maglakad palayo. maya-maya pa'y...

mabilis ang mga pangyayari, narinig ko na lamang ang impit na tili ni inay at ng pag-tawag ni itay sa pangalan ko. isang nakasisilaw na liwanag ang tumama sa mukha ko. bukod pa roon ay ang matigas na bakal na ulo ng tren na sumalpok sa mura kong katawan. masakit. ngunit hindi ko ito masyadong maramdaman. wala nang hihigit pa sa sakit na nararamdaman ng isang anak na nalamang hindi siya importante para sa kanyang mga magulang. nahilo ako at pakiramdam ko, pinunit-punit ang katawan ko.

napaupo ako sa gilid ng tren. sa aking paanan ay ang aking wasak na laruan. agad ko itong kinuha upang sana ay yakapin ngunit may kakaiba sa laruang ito ngayon. balot ng dugo ang mukha ng manikang nakaupo sa upuang de-tulak. tumayo ako upang hanapin sina inay at itay. wala sila sa aming barong-barong. lumabas ako upang maghanap ngunit isang pulutong ng mga taong nagkakagulo ang aking namataan sa di kalayuan. pinilit kong makipagsik-sikan sa kanila at hindi naman ako nahirapan. sa gitna ng nagkakagulong mga tao, nakita ko ang aking inay at itay na luhaan ang mga mata. sa buong buhay ko, ngayon ko lang sila nakitang lumuha. napaluha na rin ako at dahan-dahang napayuko. sa aking pagyuko ay natamaan ng aking mga mata ang aking sarli sa kandungan ni inay, wala nang buhay.

unti-unting nagliwanag sa akin ang lahat. at sa reyalisasyong ito, gumuhit ang walang kasing tinding sakit sa aking puso. sayang, sa buong buhay ko, ngayon pa lang sana ako yayakapin ni inay at itay. sayang.

sinubukan kong pulutin ang laruan upang yakapin kahit na may bahid pa ito ng dugo ngunit hindi ko manlang ito mahawakan. bagkus, isang kamay ang humawak nito at dinala ang manika sa gitna ng nagkakagulong mga tao. napansin ito ni inay at nakita kong lalo siyang umiyak. niyakap nila ang laruan ng mahigpit tulad ng higpit ng yakap nila sa aking katawang lupa. bumalik ang may-ari ng kamay na nagdala ng laruan sa aking ina.

si kuya ambo.

ngunit may kakaiba sa itsura niya ngayon, hindi na siya katulad ng dati na marungis at amoy grasa. malinis na ang damit niya at may kung anong bagay ang nakakabit sa likod niya. inabot niya ang aking kamay at tinanong niya ako,

"masaya ka ba?"

hindi ko alam kung anong isasagot ko sa kanya. masaya ako dahil sa huling saglit ay nakita kong mahal din pala ako nina inay at itay subalit masakit para sa akin na kailangan pang humantong sa ganito ang lahat. masama ang loob ko sa kanila.

"ialis mo ang galit sa iyong dib-dib. walang puwang sa langit ang galit at sama ng loob. halika na betang. maraming laruan sa pupuntahan natin."

naenganyo ang mura kong isip at puso sa sinabi ni kuya ambo. nagtanong ang aking batang pagi-isip, "kuya ambo, may mga tren din po ba don?"

"oo.."

hindi ko alam kung paanong nagkaroon ng hagdan sa gitna ng riles ng tren ngunit habang unti-unti kaming umaakyat sa napaka-tarik na hagdan, nakikita ko na ang usok na dati ay aking pampatulog ay naging tila dagat ng puting ulap sa aming nilalakaran. naririnig ko rin ang awit na naging matagal ko ring naging paborito...

toot-toooot!! tsug-tsug-tsug-tsug..

our happy family... :)

2009-10-19T04:52:00.000-07:00

THESE ARE OUR FAMILY PICTURES.. Mama Gee, Papa Sid and Me-- BENDY

ayoko na!! magtatanim nalang ako ng kamote!!! >_<

2009-10-17T02:48:00.001-07:00

OO!
tama ang narinig mo.. este nabasa pala.. pagod na ko, sawang sawa na ko sa usok ng tambutso, ingay ng Salbakuta, halakhak ni Gloria, sa ka-eng-engan ni Yaya at sa ka-demonyohan ni Angelina. mamumundok nalang ako. magtatanim nalang ako ng kamote. o kaya mais. patatas. pwede ring grapes. pero sa level ko pwede na rin akong magtanim ng lemon tree at avocado tree eh..
ayoko na sa Maynila.

magpa-FARMVILLE nalang ako. :)

haaayyysss... fezbuk. dati inis na inis ako sa website na to. pano naman kasi, adik na adik ako sa friendster noon. feeling ko, gaya gaya lang naman yang facebook na yan eh. kung hindi pa sumikat anf friendster, wala namang gagawa ng facebook. (teka, hindi kaya isa lang ang may-ari nun?)

pero isang araw, namulat nalang ako, na lahat ng mga kaibigan ko at kahit mga kapit bahay naming mga tambay sa kanto, may fabeook na. aaaaaaaaaaaaahhhhh!!! AKO NALANG ANG WALA?!?!?

eh teka nga, pangit naman yang facebook na yan eh.. mas orig pa rin ang friendster. may chat din naman sa friendster ah? meron ding mga games. pero bakit halos lahat may facebook na?

hanggang sa minsang mapa-upo ako sa internet shop, ang naka-open na window, poker-fezbuk.

NAG-SIGN UP AKO. :)
at eto na nga.. nalaman kong mas maganda pala sa facebook. harharhar!! ang daming games. mejo dumadami na rin ang friends ko.. nakakatuwa. nakakaaliw. AMAZZZIIIINNNGGG!!!! :)

akalain mo yun, level 7 na ko sa Farmville, yun nga lang mejo chaka pa rin yung farm ko.. nagpaparami pa kasi ako ng pera eh.. kaya hindi muna ako bumubili masyado ng mga decorations. di bale.. darating rin ang araw na yun. saka maganda rin yung Barn Yard Buddy kasi pwede mong nakawan yung mga friends mo ng tanim nila.. tapos ang ginagawa ko, ang tinatanim ko eh yung tipong 3 days bago tumubo tapos aanihin ko agad kapag okay na.. para hindi sila makaganti sakin.. harharhar!!! naaliw nga ako eh, kasi kahapon, nanalo ako ng Master Thief Award.. ang galing ko daw mangulimbat ng tanim, hindi ako nahuhuli. ^_^ ang devil ko.. harharhar!!!

well.. sa mga gustong mag-add sakin jan.. ayan po sa side bar ang aking badge sa FB.. add niyo nalang ako.. galing noh?

:)

sorry :(

2009-10-14T10:56:00.001-07:00

i super duper hate this word. ewan ko ba. sino ba nag-imbento ng salitang to? para kasing unfair. sinasabi mo lang yung salitang sorry kapag nagawa mo na yung kasalanan. kapag nakasakit ka na ng damdamin. tapos susundan mo pa ng mga salitang "hindi ko sinasadya?" haaayy.. pakshet diba? pwede ba yun? you meant it when you thought of it. ibig sabihin, inisip mo yun eh, nasa utak mo. kapag nagawa mo yung bagay na inisip mo, bakit mo sasabihing hindi mo sinasadya, diba? wala bang salitang na-imbento para sabihin mo bago ka manakit? funny how a person has come up with a word that you can say after you have hurt someone and when the damage has been done, while no one has thought of a word that you can use to advise a person that you WILL hurt him and you WILL not mean it, aaww, come to think of it, bakit ganun, diba? (aaaahhh... english yun.. hemorrhage..)

bakit nga ba ganun? nagso-sorry lang tayo kung kailang nagawa na natin saktan yung mga taong mahal natin. kung kailan natapakan na natin yung paa nung nasa likod natin sa pila o kung kailang natapunan na natin ng mainit na kape yung taong nabangga natin sa canteen. what can a word do when the damage has already been said and done? kapag ba minura natin yung mga magulang natin at nag-sorry tayo sa kanila after natin silang murahin, mawawala ba yung sakit na naramdaman nila? kapag ba sinaksak ko sa likod si Franze, at nagdugo yung sugat na halos ikamatay niya, tapos nagsorry ako, mawawala ba yung peklat ng sinaksak ko sa kanya? parang hindi naman yata.
bakit ba na-imbento ang salitang sorry? para ba okay lang magkaroon ng kasalanan kasi pwede namang mag-sorry? para ba mahugasan in an instant yung nagawa nating mali sa kapwa natin kasi nagsabi naman tayo ng sorry, so ibig sabihin, forgiven na tayo agad? para ba masabing mabait tayo dahil marunong tayong tumanggap ng pagkakamali? para saan ba ang sorry?

bakit yung bata, pag inagawan mo ng kendi, kahit mag-sorry ka, umiiyak pa rin siya? bakit yung kapit-bahay namin, kahit nag-sorry na yung kapatid ko sa kanya, banned pa rin siya magpakita sa eskinita namin? bakit yung teacher mo kahit sabihan mong sorry kasi hindi ka nakapasa ng project, ibabagsak pa rin niya yung grades mo? bakit yung batang nakagat ng aso, kahit nag-sorry na yung may-ari sa hayop, namatay pa rin sa rabbies? bakit yung babaero kahit mag-sorry na siya sa asawa niya, wala pa ring tiwala si Misis? bakit nga kaya?

ang daming kong tanong no? curious lang. sorry ha.

KASALANAN by 6CYCLEMIND & GLOC9

Maari bang makausap ka di na biro ang nararamdaman
Nalungkot sa aking buhay mula nang ika’y matauhan
Patawarin mo ako sa aking nagawang kasalanan (kasalanan)
Patawarin mo ako sa aking nagawang kasalanan (kasalanan)

Maari bang mapigilan pa ang yong di maaming binabalak
Nakalimutan mo na ang pagsasama di na ba kayang mapagbigyan
Patawarin mo ako sa aking nagawang kasalanan (kasalanan)
Patawarin mo ako sa aking nagawang kasalanan (kasalanan)

Patawad ay isang salitang animo’y isang parusa ito’y
Sasambitin mo lang kung lahat ay huli na at di na
Maibabalik ang dating pinagsamahan parang putik sa
Mukha na pinahid ng pabalang.

Sa iyo lahat ay paharang dahil ayaw mong magparaya
Babang siya’y bigay ng bigay at ipinauubaya lahat ng
Makakabuti kahit pa ang huling butil ay iaabot sa iyo.

Parang ika’y isang inutil na hindi nagiisip wala kang
Nararamdaman subukan mang pumikit wala kang
Natatandaan lagi mong inaalala ang para lamang sa yo
Walang iba kundi ikaw at kailanma’y walang kayo

Mapalad ka kung hihingan mo ng tawad ay nagagalit
Pag nasasaktan sumisigaw ng salitang pumupunit kahit
Sabihin mong kausapin ay di na sasagot akapin]
Man ng mahigpit ay di mo na maabot (Patawad)

Di na mauuli
Di na uulitin
Sana’y tanggapin mo
Patawarin mo ako sa aking nagawang kasalanan (kasalanan)
Patawarin mo ako sa aking nagawang kasalanan (kasalanan)

Tayoy’y nagkagulo’t nagsigawan at halos magtulakan sa
Galit ko ako’y lumayas at di ka binalikan
Sinuyog ang lahat ng pangako at ang pagmamahal
Sumpaan natin sa isa’t isa di rin nagtagal
Ang gabi ay laging umaga umaga’y laging gabi
Ako’y gumugising ng di ko kilala ang katabi

Paulit ulit na ganito ngunit ng aking makita larawan
Mo sa loob ng aking lumang pitaka ay nalaman ko
Hinanap ko ang tunay na sarili ko nakita ko nalaman ko
Ito ay nasa piling mo inipon ang lahat ng aking lakas
Ng loob ngunit bakit parang hindi rin maganda ang aking kutob.

Nilapitan ka at pilit na tinitingan sa mata
Ako’y nagdarasal na sabihin mo sa kin pwede pa
Ika’y hindi kumikibo at parang lumalayo tila pagibig mo sa kin tuluyan na natuyo

HYPERCADAH and all that jazz.. :)

2009-10-14T08:24:00.001-07:00

damn.. i miss these people.. nabuo ang HYPERCADAH noon August 2, 2003, pagkatapos mag-practice at magperform sa isang play sa subject na MAPEH. mula noon, alam nilang magki-click sila kung sama sama nilang iguguho ang PNHS LA HUERTA ANNEX. at yun na nga, naging magkakaibigan sila. kami. sila yung mga kasama ko sa panahon na nalulungkot ako sa buhay. mga barkada habang buhay.. yeah!! HYPERCADAH forEvah!!

JOSEPH MARION CELIZ- best friendshipped ko yan. ewan ko lang sa kanya kung bestfriendshipped niya pa rin ako hanggang ngayon. malalim ang aming pinagsamahan na nabuo habang nangba-back fight kami ng mga classmates namin. nung time na yun na pinalabas kami ni Ms. Espedido dahil sa kadaldalan naming dalawa. masasabi kong sa lahat ng baklang nakilala ko sa buhay ko, si Marionne ang pinaka-nirerespeto ko. hindi ko yan nakitang nag-T.H. sa pagsuot ng pambabaeng damit o mag-muk ap ng pagka-kapal kapal. nami-miss ko na yung mga panahon na naglalakad kami sa kabilugan ng buwan habang pauwi sa aming kanya-kanyang tahanan. hahaha! akalain mo yun, ala-una ng hapon ang uwian namin from school pero uuwi kami sa haus ng ala-una ng madaling araw galing sa tambayan. hindi kami nauubusan ng joke at tawa pag magkasama kami at kahit hindi na nakakatawa, tawa pa rin kami ng tawa. actually sa sobrang lukaret namin, minsan napapanganga nalang yung ibang katropa namin sa amin eh. maaasahan ko tong baklitang to sa lahat ng bagay. nahihiya nga ako sa kanya kasi hindi ko talaga siya matulungan ngayon na wala siyang work. sana magkaroon na siya ng stable job. i wish all the luck for my bestfriendship.
FAVE PUNCHLINE: broken english and the ever bongga punch line na: "pooches kang vhaklushes ka!!!"

HIYASMIN DAPULANG- isa ko pang bestfriendshipped to. bakla rin yan sa isip, sa puso at sa salita pero ang katawan niyang kurbeysyus ay pang-babae. matalino to sa.. ewan ko kung saan subject siya matalino. kasama ko rin to sa Journalism class. mabait at pasensyosa si Yas. never ko pa siyang nakitang napikon pero nakita ko na siyang umiyak. maraming beses na yata. tungkol sa lovelife, sa personal life, sa project sa school at sa kung anik-anik pa. pero alam niyo ba, na kahit namumugto ang mga mata ni Yas, makikita mo pa rin sa mga matang iyon na matatag siyang tao at may sariling paninindigan.. minsan.
FAVE PUNCHLINE: "Gagooo!"

CHRISTIAN DACER- si pestfriend. kahit pariwara tong baklitang itu, mahal ko rin to. masayang kausap at totoong tao.. minsan. malandi si Crizzy at mahadera pero kahit ganun siya, alam mong kayang kaya ka nyang ipag-tanggol sa kahit kaninong amputserang aaway sayo. hellouer?!? ang laki kaya ng katawan nitong baklang ito. sila ni Marionne ang madalas magkasama. galing kasi sila sa J-CHAMMP. grupo rin yun ng barkadahan na rival ng HYPERCADAH. nakita ko na kung paano sila magtanggulan ni Marionne sa isang labanan. maasahan tong si Crizzy, wag lang sa Math.
FAVE PUNCHLINE: "peste daw ako sabi ni tatay!!"

JOUBERT DE GUZMAN- si Jobby na syota ni Grandma.. dati. ito ang first true love ni Marionne at ang MAJOR CAUSE ng ULTIMATE HEARTACHE niya. hehe. kaya lang mas mahaba ang hair ni Mr. Joey Faustino kesa sa bestfriendshipped ko eh kaya si Sir Baklita ang naging jowa ni Jobby. mabait si Jobby, classmate ko since elementary at matalino to sa Math.
FAVE PUNCHLINE: "mamaya na, pupunta pa ko kina Joey."

MARIEL JENNA DE LEON- si Jenna, ang malanding lesbian, harharhar! itong chubby friend ko na to eh nahahawig kay KC Concepcion. may kaya sa buhay at may sariling haus na tambayan ng HYPERCADAH. mabait rin ang nanay at tatay niya na talagang nakiki-jamming sa aming tropa.
FAVE PUNCHLINE: "bili ka pandesal bukas ha?!"

JEROME JAY DE LEON- hindi sila magkaano-ano ni Jenna. si Jerome ay ang paborito ko sa HYPER, adik rin kasi to tulad ko. para bang siya yung male counterpart ko sa grupo. kahit anong banat niya, hindi ka mauubusan ng tawa. isa pang nakakabilib sa kanya, sobrang galing niya sa Physics at Math. henyo!! matampuhin si loko pero sobrang sweet naman. ex siya ni Yas at nung mga panahon na sila pa, talagang makikita mo kung gaano ka-sweet itong tao na to. ang tyaga niyang mag-gupit gupit ng mga colored paper para gawing love letter. ay grabe.. sobrang creative. kaka-inlove.
FAVE PUNCHLINE: pag kumakanta siya ng "I'll Be"

RUDOLF CERDA- si Serg, may ka-L-an to minsan eh. bigla nalang nangyayakap at nanghihimas. hindi niya alam yung mga girls naiinis na sa kanya. pero kahit ganun, seaman na siya ngayon at financer namin siya sa mga projects namin nina Yas, Marion at Jobby sa Journalism class.
FAVE PUNCHLINE: "may gustong sumali sa atin." yan ang punchline niya pag biglang tumatahol ang mga aso habang naglalaro kami ng volleyball ng saktong alas-dose ng gabi. may "something" daw na nanonood, freaky huh?

MARY JOY GALLENERO- eto naman si Sexbomb, galing niyan sumayaw. kung anong liit niya, ganun din kaliit ang mga buto niya.. o wala yata siyang buto. ang lambot ng katawan eh. si Daisy Syete nga sya kung tawagin. successful secretary na to ngayon. hehe. buti pa sya graduate.
FAVE PUNCHLINE: "baklaaaaaaa!!"

SHAN INRI GILGEORGE ISON- hihi.. :) first love ko yan. kaya lang di niya ko love eh. haha!! mabait kasi yan saka astig sa pagsayaw. kumbaga ba, kung si Joy ang Sexbomb, sya naman si Mark Herras sa HYPER. kahit anong ipasayaw mo sa kanya, ang galing galing. affectionate din to sa mga kaibigan at palaging maaasahan. ewan ko, pero feeling ko, sinalo nya lahat ng magagandang katangian ng mga lalaki. ay hindi pala.. napagod siya sa pagsalo, kaya nung HEIGHT na ang sinasaboy ng Panginoon, nakatulog siya, hehe.. :) siya ang factory ng pad paper at quiz pad para sa HYPERCADAH.
FAVE PUNCHLINE: wala.. kasi kung hindi mo pa siya kakalabitin, hindi siya magsasalita. :)

RICH CUEVAS- si Rich naman, ang pinaka low profile sa aming lahat.. talagang mahiyain siya.. ewan ko nga kung bakit eh.. kasi cute naman siya.. :D mabait tong si Rich at kahit yata suntukin mo siya sa baga, hindi siya magrereact. balita ko, teacher na daw siya ngayon sa isang unibersidad sa Manila. ewan ko kung saan. kulang ang source ko.
FAVE PUNCHLINE: "tuyo na naman?!?!?"

JESSICA CADAYONG- eherrrrrmmnnn... talk about "motherhood", tong isang to ang parang nanay kung umasta sa grupo namin. ang sungit at parang laging may kaaway. hindi ko alam kung paano siya nakasali sa grupo pero ito lang ang alam ko, walang may gustong sumali siya. hehe.. peace Jecai :)
FAVE PUNCHLINE: "gabi na, uwi."

LOUGENE FERRER- superduperultramegatothamax na EX ni Shan. hehe. bitter?!? hindi naman. well, mahaba ang hairlalu nitong lola kong to. dahil kahit na NUMBER ONE RULE ng HYPER ang WALANG TALUHAN eh naging sila parin. maraming hinaing sa buhay tong si Louge pero kahit na maarte siya, mahal naman namin siya. este, sila lang. siya rin ang tinaguriang JENNELYN MERCADO ng grupo.. ewan ko kung bakit. hanggang ngayon hindi ko pa rin ma-gets.
FAVE PUNCHLINE: "Uy, peram ng salamin!" o kaya "Uy, makapal ba yung pulbos ko?" (hindi, pero yung mukha mo, oo)

AT AYAN PO ANG MGA MEMBERS NG HYPERCADAH.. marami kami at lahat kami ay nagmamahalan. minsan may malisya, minsan wala.
itong sa baba naman, ay mga tao na hindi man members ng HYPERCADAH ay may kontribusyon naman upang gawing makulay ang buhay ng KAPUSO BACKFIGHTERS a.k.a. HYPERCADAH :)

VINCENT YWAYAN- ang santo niñong gala. maliit ang boses, maliit sa height, maliit na baklita at pagala-gala, dahil Y ang surname niya, lagi siyang nauubusan ng upuan at kung saan may absent, dun siya uupo. kaya nga SANTO NIñONG GALA eh..

HERMIE- hindi ko na maalala yung surname niya kasi hindi naman kami ganun ka-close. siya yung baklang parang leader sa J-CHAMMP, laging siyang naka-irap sa grupo namin kasi hindi nya matanggap na umanib sa kulto namin sina Marion at Crizzy.

JIMMY LUSEBIO- sorry, hindi ako sure sa surname, pero sounds like :D bakla din to. member ng CHARLIE'S ANGELS. hahaha.. naaalala ko pa kapag nagpo-pose sila nina Marion at Crizzy ng pose ng CHARLIE'S ANGELS. ang cute nilang tignan, parang mga freakazoid lang.

MARCONI AINZA-si Cune, itong bakla na to, ang balita ko, LALAKING LALAKI NA NGAYON at may GF pa!! aba! pwede pala yun noh?!? samantalang fan pa siya noon ni Elle Woods ng Legally Blonde kaya lagi siyang may scarf sa leeg nung high school.

ARNEL NGOHO-bakla rin to. isa siyang simpleng mahirap na nilalang na pumapasok kahit butas ang damit at naka-ngiti ang sapatos. we feel for him kaya nga mahal siya ng HYPER. tahimik lang tong bading na to at hindi makabasag pinggan, pareho sila ni Vincent kaya nga nung kumanta silang dalawa ng kanta ni Kylie Minogue nung presentation sa Math, tawa kami ng tawa. imagine mo yung dalawang tahimik ng bakla biglang kakanta ng "lalala, lalalalala, lalala, lalalalala.. i just can't get you out of my head.."

JEANETTE- nakalimutan ko na yung surname niya. grabe to, babaeng baklang maton. siga.. tres kasi to eh.. nakakatakot.. hahaha!! binato ako nito ng pamaypay eh, hindi ako tinamaan. ang tinamaan niya, yung tatahi-tahimik naming classmate sa tabi ko, hahaha!! kawawa.. :)

RACHEL ANN DIMACULANGAN-friend ko to since elementary. tahimik din tong babaita na to. kahit yata suntukin mo sa bagang, walang imik. paborito siya ng HYPER.

JEFFERSON SURIGAO- etoh, magaling rin to pagdating sa kalokohan. ewan ko ba kung bakit hindi siya naging official member ng HYPER. kasama namin to sa Journalism class. matalino rin to eh, maloko nga lang..

QUEENCESS DAANTOS- si Reynang Kagandahan. maliit pero cute at sexy. ewan ko kung naging sila ni Shan pero na-link rin sila nito. mabait si Cess, in-fact gusto rin siya kasa-kasama ng HYPER eh. nakalaban ko si Queencess sa award for BEST ACTRESS, nominees kaming dalawa pati si Jessica para sa award na to sa play namin na "The Big Wave". nagpatalo na ko kaya tumawa ako ng tumawa habang uma-acting kami.. hellouer?!?! hindi naman ako ganun ka-desperada makuha yung award no, di bale kung cash yun. si Cess, umiiyak at humahagulgol na, kaya siya yung nanalo.

EHMAR EDUARTE- ewan ko ba dyan sa hunk na yan.. haha! hunk daw oh?!?! basta, naging part siya ng buhay namin.. ewan ko kung paano. close kami neto eh.. nung time na nanliligaw ako ng mga girls nung high school kami, lahat ng type ko, type nya rin.. ambisyoso.. :)

GLAIZA- i forgot her surname, buddy-buddy siya ni Marion. mahilig din sa gimik. laging present.. :)

GHINDIE HERSON TINDOY & ABIGAIL CRUZ- pareho na ngang maganda, pareho pang matalino. hay naku. pumapangalawa lang ako sa kanila pagdating sa kagandahan at talino. hanggang ngayon, hati pa rin sila sa trono ng NUMBER ONE.

marami pang mga tao ang naging bahagi ng buhay namin sa HYPERCADAH. mga tao na nagbigay ng kulay sa dati na naming makulay na naming mundo. mga taong sangkot sa aming kaligayahan at kagandahan. sayang at hindi namin classmate si Vicky Bello. mga taong pinagkunan namin ng iba't ibang happy moments at mga di matatawarang kalokohan. mga taong pinagkopyahan namin ng sagot sa test papers.

nakakamiss.. sana high school ulit kami. section two pa rin kaya ako? kung ako ang tatanungin, ayokong umalis sa Prudence. masaya ako kahit section two lang ako. atleast, dun ko naman nakilala ang mga tunay kong kaibigan. sa ngayon kami nalang nina Marion at Yas ang active. nung minsan nakita ko si Shan pero hindi ko manlang siya nayakap. haha!! kasama ko kasi yung gf ko eh. pero nakita ko yung spark sa mga mata niya.. hahaha!! MEGAnon?!? joke lang. pero talaga, na-miss ko silang lahat. as in lahat.

OFFICIAL HYPERCADAH THEME SONG
[MINSAN by ERASERHEADS]
Minsan sa may kalayaan tayo'y nagkatagpuan
May mga sariling gimik at kaya-kanyang hangad sa buhay
Sa ilalim ng iisang bubong
Mga sekretong ibinubulongKahit na anong mangyari
Kahit na saan ka man patungo
Chorus:
Ngunit ngayon kay bilis maglaho ng kahapon
Sana'y huwag kalimutan ang ating mga pinagsamahan
At kung sakaling gipitin ay laging iisipin
Na minsan tayo ay naging
Tunay namagkaibigan
Minsan ay parang wala nang bukas sa buhay natin
Inuman sa magdamag na para bang tayo'y mauubusan
Sa ilalim ng bilog na buwan
Mga tiyan nati'y walang laman
Ngunit kahit na walang pera
Ang bawat gabi'y anong saya
(Repeat chorus)
Minsan ay hindi ko na alam ang nangyayari
Kahit na anong gawin
Lahat ng bagay ay merong hangganan
Dahil ngayon tayo ay nilimot ng kahapon
Di na mapipilitang buhayin ang ating pinagsamahan
Ngunit kung sakaling mapadaan bakaIkaw ay aking tawagan
Dahil minsan tayo ay naging
Tunay na magkaibigan

**sob, sob :( MISS YOU GUYS..**

FX joy ride.. part 1

2009-10-13T05:21:00.001-07:00

on our way to Malate, nasa gitna kami ng girlfriend ko at ng anak ko.. puno na ang FX.. hay sarap.. tutok na tutok sa amin ang aircon.. maya-maya pa may naki-paabot ng bayad mula sa likod, kinuha ko at binigay sa driver ang pera niya..
LALAKI: manong bayad
FX DRIVER: saan ho to?
LALAKI: isim..
FX DRIVER: saan?
LALAKI: isim nga ho.. (pikon na si kuya)
FX DRIVER: saan ba talaga? saan yon? (pikon na rin si manong)
hindi ako nakatiis. hindi ko rin alam kung saan yung isim.. tinignan ko yung mamang nagbayad. medyo maiitim ang lalaki. matangkad at matipuno ang katawan.. in short, ganito yung mga type ni franz (lol).
naka-uniform ito ng orange na may blue na collar. kilalang-kilala ko ang uniform na ito. medyo naaliw ako at muntik na akong matawa ng malakas pero dala ng pagiging makatao ko, pinigil ko ang nagbabadyang hagalpak ng mala-demonyo kong halakhak sabay baling kay manong driver,

AKO: manong, SM daw po.

FX joy ride.. part 2

2009-10-13T05:19:00.001-07:00

life is short, enjoy yours.
nung pauwi na ako galing work, sinundo ako ng gf ko. sumakay kami ng FX from Sucat to Gatchalian. madilim pa, kasi alas kwatro y media pa lang ng madaling araw eh. yung sinakyan naming FX, ayos. bagong bago pa, malamig ang aircon. yumakap ako kay gf para umidlip saglit.. maya-maya pa biglang may bumangga sa FX na sinasakyan namin. napadilat ako. isang rumaragasang 6wheeler truck ang kumaskas sa gilid ng FX. tanggal ang side mirror sa kanan. huminto ang FX at bumaba si manong driver para tingnan ang nasirang salamin. pumasok sa FX at umiling. "Nakita niyo ba yung plaka?" tanong niya sa pasahero sa tabi ng pinto sa unahan. hawak pa nito ang nauntog na noo dahil nakasandal ang ulo niya sa pinto nung mga oras na yon, para sana umidlip. hindi nakita ng pasahero ang plaka ng truck. walang sinomang nakakita dito. mabilis ang truck sa pag-andar at hindi namin alam kung hindi naramdaman ng driver nito na may nabangga siya dahil sa laki ng truck na minamaneho niya o talagang mas binilisan niya pa ang pag-andar upang makatakas sa responsibilidad. ilang araw matapos ang insidenteng ito nang mabalitaan namin na gumulong sa kalye ang sasakyan ni Sam Milby dahil sa parehong sitwasyon. nakaskas lamang ng kaunti ang gilid ng sasakyan nito. naisip ko lang ng mga oras na yon, paano kaya kung gumulong gulong din ang FX na sinakyan namin noon? nakakatakot isipin. maswerte kami ni Sam Milby dahil nabuhay kami. siguro soulmates kami. :)

sa mga truck driver na nakakabasa nito sa laptop nilang may WI-FI, hehe, sana naman maging mas maingat kayo sa pagmaneho, hindi porke't malaki ang sasakyan ninyo eh magyayabang na kayo sa kalye, tandaan niyong ang mga Jeep pa rin ang hari ng lansangan at hindi mga 6 o 10 wheeler trucks.
masarap mag-drive.. masarap ding mabuhay.

di abendyurs op BENDY.. ang batang matanda..

2009-10-09T11:55:00.001-07:00

si Bendy ay dalawang taong gulang na batang babae pa lamang ngunit kapag nakipag-usap ka sa kanya, maaari mong isipin na siya si Miriam Defensor Santiago na nagkatawang bata. marami siyang alam at kahit anong bagay na naughty na ginawa niya, kayang kaya nyang lusutan.. actually, bibo nga siyang bata eh.. alam niya kantahin yung theme song ng Darna, Stairway to Heaven, Spongebob Squarepants, Barney, kaya niya kantahin yung Bahay Kubo ng buo, Eensy Weensy Spiders, I have two Hands, Sampung mga Daliri, at yung mga kinakanta ng mga contestants sa Birit Baby. isang kanta lang ang sablay kapag kinakanta niya..

yung L-B-C-d-e-f-g...

=========
mama: anak ng-- bakit basang basa ka?!? san ka naglaro ng tubig? hah!?!?
bendy: dunatu lalu taaaahhh.. yuuunnnn duuunnn taaaa... labat eeehhh.. yuunnn battaaa attooo nnuuuunnnn baaatttaaa!! sasi man eeehhh!!! (dun ako naglaro.. yung dun sa.. labas eh.. yung basa ako nung bata.. kasi naman eh!!!)
mama: teka nga.. (lumabas ng pinto..) hoOoOoy!! sinong bumasa sa anak ko ha?!?
mga bata (nanginginig..): wala naman pong nagbasa sa kanya eh.. siya lang po mag-isa..
mama: ikaw talaga Bendyyyy!!!! lika nga dito!!!
bendy: papa siiiiiiiiiiidddd!!!!!
=========
mga bata (mga nakasimangot): ateeeeeeeeehh!!!! si Bendy pooooooo!!! yung tatsi----
Bendy: mamaaaaa!!! aaway ato nunnn baaatttaa!
mga bata (galit na..): weeehhh!! ikaw nga jan, yung tatsingan namin inaapakan mo eh.. ate oh!!
Bendy: epal ka pala eh..
=========
PINOY HENYO with BENDY
bendy: tao ato?
mama, papa, nanay, tatay: hindeeee!!
bendy: ayup ato?
m,p,n,t: pwede..
bendy: irap aman sasi eehh.. babuy ato?
m,p,n,t: hindeee..
bendy: asim ato?
m,p,n,t: hindeee..
bendy: ka-amansi?
m,p,n,t: hindi nga!!
bendy: bastus ato?
m,p,n,t: OOOoooOoOooO!!!

ANO ANG NAKASULAT SA PAPEL NA NAKADIKIT SA NOO NI BENDY? itlog.

DIRECTOR: si Bendy
MGA TAUHAN: mama, papa, nanay, tatay, Bendy
SHOOTING PLACE: sa Gatchalian II, Las Piñas City, bahay nina nanay at tatay

**Marami pang mga abendyurs si Bendy.. ABANGAN..

GALIT KA BA SA BAKLA??!?!?!?!???!?!!?

2009-10-09T07:18:00.000-07:00

mamatay na ang mga galit sa BAKLA, TOMBOY, HOMOSEXUAL, TRANSGENDER, QUEER, BI-SEXUAL at mga CLOSET QUEENS/KINGS.

hindi naman namin piniling maging ganito.. hindi naman namin ginustong maging disappointment sa mga magulang namin at maging outcast sa society.. kaya kung galit ka sa mga bakla at tomboy at sa kahit ano pang klaseng nilalang na kaUri namin,

HAYUP KA, TANG-INA MO, MAMAMATAY KA RIN. GAGO KA! WALA KANG PINAG-IBA SA AMIN DAHIL LAHAT TAYO GAWA NG MAYKAPAL.. PANTAY-PANTAY SA PANINGIN NIYA.. BESIDES, KAKARMAHIN KA RIN.. DAHIL SOONER OR LATER..

MATITIKMAN MO ANG HAGUPIT NG PAGMAMAHAL NAMIN...

AT NG GALING NAMIN................ SA SEX.. :)

pooches kang vhaklushes ka!!!

2009-10-09T06:49:00.000-07:00

lately, napansin ko na bukod sa aking konsensya, may apat na pala akong followers. atleast alam ko na ngayon na meron palang nagtatyagang magbasa ng blog ko at mag-abang ng kung anong bago. kagabi nga, nabanggit ni boss Millet Villarosa na napadaan siya sa blog ko at nabasa niya yung mga entries ko.. thanks boss.. :)napansin ko rin na yung counter ko eh lagpas na ng 200. akalain mo yun? para sa mga di nakakaalam, ang counter ko po ay hindi sinungaling. nung ginawa ko yan, yan po ay nagsimula sa numerong ZERO. feeling ko, hindi naman ako nabigo sa larangan ng pagba-blog.. dahil may readers naman ako at kahit paano, meron akong apat na bloggers na nauutong bumasa sa kalokohan ko..

sabi nga ni master Bob Ong: “Mas mabuting mabigo sa paggawa ng isang bagay kesa magtagumpay sa paggawa ng wala.”

si Inday

2009-10-07T11:21:00.001-07:00

inday, yan ang pangalan ng emoterang katulong at labandera ng dati kong teacher sa Science. masipag yan. minsan nga lang topakin. masyadong maraming hinihingi sa buhay. sabagay, dapat lang naman yun. mula naman yata kasi nung pinanganak yan si Inday eh, hindi pa yata nakatikim ng ginhawa sa buhay.

nung bata pa si Inday, kwento na nanay niya sa amin, 5 years old na daw siya pero gumagapang pa. sobrang pasaway daw ng emoterang Inday na to sa magulang niya. nung nagdalaga si Inday, kwento pa sa amin ni Ka Nora na nanay niya, napakaganda daw nito. pero dahil nga pitong buwan lang nung lumabas mula sa sinapupunan ng nanay niya, medyo may pagka-kulang kulang ang pang-unawa nito sa mundo. madali siyang mauto at mabola ng mga lalaking gustong maka-score sa kanya. kahit na maiitim at kulot, pandak at kulang-kulang, si Inday ay masasabi nating may malakas at kaakit-akit na KARISMA.

hindi ko alam kung ilang taong siya nung una siyang nagpa-bola. ang alam ko lang, yun ay ang panahon kung kailan uso na ang gawgaw at papel de hapon bilang pampaganda sa mukha. 1981 nung umibig siya sa bantay kalinisan ng Luneta Park o yung mga tinatawag na Janitor. ang sabi-sabi, eto, hindi ko alam kung kwentong barbero lang ha, pero yan din ang sinabi sa amin ni Ka Nora, sa Luneta Park daw nabuo yung panganay ni Inday na si Santy. dahil nga hindi pa naman siya handa sa pagiging ina, iniluwal niya ang bata sa mundo at iniwan niya ito sa pangangalaga ni Ka Nora at syempre ang super lola mo na may maliit na tindahan ng gulay ay naghinampo kasi nga busy siya. pero hindi niya rin natiis ang matinis na iyak ng sanggol na si Santy nga. inalagaan niya ang bata. matapos ang anim na taon, 1987 noon, ang sosyal at emoterang si Inday ay muling na-inlab.. sa kapit-bahay nilang lasenggo na si Junior. at syempre pa dahil hindi natakasan ni Mang Junior ang alindog at KARISMA ng pandak at negrang si Inday, nagbungang-araw ang kanilang mainit na hagikgikan sa dilim. nabuo ang isang maliit na negrang bata (dahil parehong negra ang mga magulang) na tinawag nilang Gina. muli, ganun din ang naging kapalaran ni Gina sa kamay ni Inday. iniwan na naman ang sanggol kay Ka Nora. si super lola ay malapit nang mapuno-- actually, napuno na siya. kaya lahat ng babasagin nilang pinggan ay lumipad sa ere sa pamamagitan ng black magic ni Ka Nora at humabol sa ulo ni Inday. swerte ang Inday dahil may anting-anting, hindi tinamaan at buti nalang nakatakbo na siya dahil muntik na rin siyang tamaan ng matinding AVADA KEDAVRA ni Ka Nora. sabi ni Ka Nora, sa takot daw niyang muling mabuntis si Inday, pinadala niya ito sa Taft Ave sa Maynila upang mangatulong sa pinsan niyang si Ka Rita na noon ay may boarding house pa para sa mga nag-aaral sa PNU. nagbusy-busyhan ang Inday noong mga panahon na iyon ngunit ewan niya raw ba kung bakit tila pinagtitripan siya ni Kupido at muli siyang tinamaan ng munti nitong palaso. nainlabmuli si Inday, taong 1988 noon. sa isang boarder ng kanyang Auntie Rita na noon ay nagaaral ng abogasya. ang kwentong barbero, naging close friends daw ang dalawa sa kabila ng kaibahan ng kanilang mga paguugali at gawi. syempre pa, nagbungang-araw na naman ang kanilang pagiibigan. ang problema, grumadweyt ang batang abogado at umalis ng boarding house nang hindi nalalaman na nabuntis niya si emoterang Inday at ang bata na si Julie Ann ay muli, iniwan sa kanyang super lola na ngarag na ngarag na sa pag-alaga sa dalawa pang batang iniwan ni Inday nung una. hanggang ngayon daw, ayon na rin sa mga anak at mga kapatid ni Inday-EMO, hindi pa rin alam nung batang abogado na nagka-anak siya sa longkatutz ng boarding house na tinirahan niya dati. ang galing. parang telenovela lang. ang alam ko, hinahanap nung bunso yung tatay niya pero ang clue lang na meron siya ay ang pangalan nito at ang karaniwang sinasabi ng mga nakakakilala sa lalaki na magkamukha daw silang dalawa; pareho daw mahaba ang baba nila at maputi silang dalawa. nung ipanganak ni Inday ang bunso niya sa Fabella Hosp., ipina-LIGATE na siyang tuluyan ng kapatid niya sa pinsan nilang doctor. para daw siguradong kahit mainlab pa siya ng maraming beses ay hindi na magbubunga. hellouer, kawawa naman si super lola noh?!?!

ganyan ka-exciting at spicy ang lablayp ni Inday emotera. actually, dahil hindi naman talaga kilala personally ng mga anak niya yung mga tatay nila, tinutukso sila lagi ng sarili nilang mga Tita at Tito na mga kapatid ni Inday. ganito: ANG TATAY NI SANTY AY SI JOSE RIZAL DAHIL SA LUNETA SIYA GINAWA. DAHIL ABOGADO NAMAN ANG TATAY NI JULIE ANN AT MAPUTI ITO, SI GRINGGO HONASAN DAW ANG TATAY NIYA. SAMANTALANG SI GINA, DAHIL MAITIM AT LAGING MAY DALANG ITAK ANG TATAY NIYANG LASENGGO, SI ANDRESS BONIFACIO DAW ITO. maswerte sila dahil mga kilalang tao ang mga ama nila at may pagka-celebrity itong si Inday. sa ngayon, nangangatulong pa rin siya at naglalabandera. kahit na anong awat ng anak niyang si Gina, ayaw niyang paawat sa pangangatulong. sabagay, masipag naman kasi talaga si Inday.

in fact, marami siyang talent.

kaya niyang pasarapin ang ulam na pinaghalo-halong malunggay at saluyot na nilahukan lang ng hibi. kaya niyang maglakad mula Baclaran hanggan Sucat Hi-way nang may dala dalang malaking bag ng mga damit niya (itong bag na 'to ay never naging absent kapag nandyan si Inday.. kambal niya ang bag na yon kahit san siya magpunta..) kaya rin niyang maglakwatsa nang ilang araw, walang uwian to ha, walang ligo-ligo, wisik lang solb na. kaya rin niyang tumawa ng tumawa at humalakhak ng humalakhak ng bukal sa puso kahit wala namang nakakatawa. kaya niyang magalit in an instant at ngumiti ulit sa loob lamang ng kalahating millisecond. kaya niyang ikuwento sayo kung anong nangyari sa May Bukas Pa sa buong linggo nitong episodes. kaya ka niyang hambalusin ng malakas sa loob lamang ng 1/4 millisecond lalo na kapag nasa kalye kayo. mabilis pa siya sa alas-kwatro kapag nalalaman niyang dumating na mula sa abroad ang kahit sino sa kanyang mga kapatid na lalaki, andun agad siya sa bahay ng kapatid niya. malakas ang pang amoy niya sa dollar at alam niya kung magkano ang palitan nito oras-oras man itong magbago sa merkado.

marami pa siyang talents, sa katunayan, pwede siyang sumali sa talentadong pinoy. yung iba, censored na ayon kay Ka Nora.

yup. si inday. short for Ma. Teresa Tomines Rafol. short for my beloved cute adorable industrious and cunning mum (naks! cunning daw oh!) short for-- wala basta, short. short siya eh. na-short sa tangkad.

bastos man akong anak at suwail, palamura at disgrasyada, bobo at walang KARISMA, kahit ano pa ang mangyari, anak pa rin ako ni Inday. si emoterang Inday, NANAY KO YAN.

LOVE YOU MA..

(picture of Inday and her apo, Bendy)

HINDI AKO PERFECT!!

2009-10-07T06:10:00.001-07:00

inaamin ko, nakapag-shop lift na ko dalawang beses sa buong buhay ko. naranasan ko nang mapupu sa salawal habang tulog ako. umiihi pa ko sa kama kahit high school na ko. nagmumura ako ng P.I. at ULOL at namura ko na rin ang nanay ko sa harap ng mga classmates ko nung elementary pa ako. inaamin kong nangongokpya ako noon kahit alam kong labag sa utos ng guro at labag din sa kalooban ng classmate ko. inaamin kong nakapangupit na ako sa nanay ko at sa tita ko pero hindi nila ako napatakan ng kandila sa kamay tulad sa mga kapatid ko kasi hindi pa ako nahuhuli kahit kailan. inaamin kong first kiss ko ay babae at iyon ay nung grade 3 pa lang ako. inaamin kong hindi ako nangungumpisal at ang huling simba ko na totoo ang sinabi ko sa Diyos ay noong first year high school pa ko. inaamin kong hindi ako tumutupad sa new year's resolutions. inaamin kong hindi ako naniniwala sa bible o sa kahit na anong nasusulat tungkol sa mga nagawa ng Diyos. inaamin kong nagbabate ako paminsan-minsan lalo na kapag nakakita ako ng bastos na picture sa internet >_<. inaamin kong matanda na ako ay umaasa pa akong magkakabalikan pa ang parents ko. inaamin kong nagkatotoo ang sumpa ng madrasta ko na madadapa ako at pagbangon ko ay buntis na ako. inaamin kong naging magaslaw ako noong high school at madalas akong teacher's enemy number one kahit anong section pa ako at kahit hindi ko teacher yung kaaway ko. inaamin kong sinubukan kong ipalaglag si Bendy kasi ang akala ko itatakwil ako ng buong pamilya ko. inaamin kong ako ang black sheep ng Rafol Clan kahit nuong hindi pa ako nagiging single mother. inaamin kong mas lalo akong naging black sheep dahil naging disgrasyada ako at dahil nalaman nilang sinubak kong magpalaglag. inaamin kong makasalanan ako. oo, makasalanan ako.

pero hindi naman ako perpekto. sino ba ang perpekto?
wala. kahit ang Diyos hindi perpekto dahil gumawa Siya ng mga katulad ko. hindi ko Siya sinisisi pero feeling ko totoo naman, diba? hindi rin perpekto ang Pilipinas, ang Asia, ang USA, ang UK or kahit ang buong mundo o ang Milky Way at ang Universe.
nakakatuwang isipin na may mga taong feeling perfect. aminin nating kahit maputi si Lucy Torres, may flaws pa rin ang katawan niya. hindi kayang pahintuin ng Pond's o ni Dra. Vicky Bello ang panahon. nagkakaedad pa rin tayo kahit makailang vials ka ng bottox injectibles.
minsan, iniisip ko, ano nga bang silbi ng buhay? binuhay ka ba para maranasan mo ang mga sakit at paghihirap ng mundo? o binuhay ka para maging masamang tao at makapag-paligsahan sa kasamaan ng kapwa mo? inaamin kong hindi ako kumakain ng ampalaya, kaya hindi ako bitter. talagang ganito lang ako mag-isip.

alam mo ba, ang dating taytol ng blog ko na to ay "gee's world of rock"? pero naisip ko, hindi naman ako rakista at lalong hindi rin ako nabuhay sa panahon ng stoneage kaya bakit ganun ang taytol ng blog ko? kaya pinalitan ko ito ng ..rOcking chaiR..
bakit? kasi para sakin, ang buhay ay parang upuang tumba-tumba. pasulong, paatras. galaw ng galaw. kailangan mong kumilos para makuntento ka sa pag-ugoy pero kung tinatamad ka na, kusa itong hihinto. parang tayo. pero sabi nga ni Johnloyd, hindi titigil sa pag-inog ang mundo natin, kapag tinamad na tayong mabuhay. minsan, kailangan tayong itulak ng ibang tao para gumalaw ulit ang tumba-tumba. yan ang paniniwala ko. kitams? hindi ako masamang tao. malawak nga ang pang-unawa ko eh. hindi rin ako mahilig mag-sinungaling. mabulaklak lang talaga ang dila ko. siguro kaya marami akong naisusulat araw-araw sa blog ko. punong puno ng mga imahinasyon ang utak ko eh. kung tutuusin nga, pwedeng "anythingunderthesun" ang taytol ng blog ko. kasi naman, kung ano-ano ang laman nito at hindi lang naman ito tungkol sa buhay ko. tungkol din ito sa ibang tao. sa mga nakakasalamuha ko, sa aso naming si Chako, sa anak ko, sa nanay ko, sa girlfriend ko, sa katabi ko sa jeep, sa fx o sa mga kasabay ko maglakad, sa kausap ko sa telepono, sa kasama ko sa elevator, sa kasama kong mag-yosi, sa katrabaho ko, sa mga barkada ko, sa school ko, sa mga kalokohan ko, sa mga ex ko, sa mga pelikulang napapanood ko, sa mga librong nababasa ko, sa mga pulitiko, sa bagyo, sa Eraserheads, sa mga taong nakakasalubong ko, sa etsetera etsetera. lahat. kaya nga anythingunderthesun eh.
marami akong nakikita. madalas mga kamalian ng kapwa ko. pero alam kong hindi masamang pumuna ng dumi ng kapwa kung alam mo at aware ka na ikaw mismo ay madungis. hindi lang naman ako ang hindi nasisimba, hindi lang naman ako ang black sheep ng pamilya, hindi lang naman ako ang bumibili ng Cytotec, hindi lang naman ako ang nag-iisip na si Lito Camo talaga ang author ng Bible at hindi rin lang naman ako ang nakakaalam na ang Bible ang nag-pauso ng INCEST, hindi lang naman ako ang nagmumura at napapa-pakshet pagkatapos magsimba at hindi rin lang naman ako ang taong nagpo-post ng kasiraan ng kapwa.
oo, black sheep ako. devil in disguise. isa rin akong bakla. opo, bakla ako. hindi dahil isa akong dyosang nagkatawang lalaki. babae po ako. babaeng katawan, puso at salita na may isip ng isang lalaking manyak at bastos at merong rin akong adam's apple sa batok.
hindi ko kinakailang hindi ako perpekto. galit man sa akin ang pamilya ko at binabastos man ako ng nakababatang kapatid ko, okay lang sa akin. ganun ako eh. wala nang pwedeng magreklamo. hindi ko babaguhin ang sarili ko para sa satisfaction ng kapwa ko dahil kahit naman anong sabihin at gawin ko ay satisfied silang lahat. hindi ako perfect. sino ba?

ikaw, perfect ka ba?

The Fence

2009-10-07T03:23:00.000-07:00

There once was a little boy who had a bad temper.

His father gave him a bag of nails and told him that every time he lost his temper, he must hammer a nail into the back of the fence.

The first day the boy had driven 37 nails into the fence. Over the next few weeks, as he learned to control his anger, the number of nails hammered daily gradually dwindled down.

He discovered it was easier to hold his temper than to drive those nails into the fence.

Finally the day came when the boy didn't lose his temper at all. He told his father about it and the father suggested that the boy now pull out one nail for each day that he was able to hold his temper.

The days passed and the young boy was finally able to tell his father that all the nails were gone. The father took his son by the hand and led him to the fence.

He said, "You have done well, my son, but look at the holes in the fence. The fence will never be the same. When you say things in anger, they leave a scar just like this one. You can put a knife in a man and draw it out. It won't matter how many times you say I'm sorry, the wound is still there. A verbal wound is as bad as a physical one."

As William Arthur Ward once said,

"It is wise to direct your anger towards problems - not people;

to focus your energies on answers - not excuses."

--courtesy of MEEYA

ASSORTED NUTS

2009-10-03T10:07:00.001-07:00

this is what's keeping me busy these past few days.. been reading the posts.. strips.. blogs.. and comments on this webcomic.. haha!! i feel sad that i just discovered it lately. i was able to read the from the Nov issue until the latest though.. and i was so ROFWLOL while doing so..

(nosebleed.. yoko mag-English..)
this webcomic is so hilarious.. it kind'a reminds me of my high school friends.. only we were not called Assorted Nuts.. but we were called HYPERCADAH.. corny.. i was the one who named our group like that.. we were always hyper.. always energized.. like Energizer Batteries.. now Energizer should pay me for this..
(blood loss.. sabi nang ayokong mag-English eh..)
anyway, i was browsing in http://www.topblogs.com.ph/humor/ and this number 26 blog kind'a caugth my attention.. what's in the name? is this another joke blog...? featuring old corny jokes that the writers recieved on their phones? i was wondering how those kinds of blogs make it to the top.. anyway.. "ASSORTED NUTS" i clicked on the title and voila! it showed a banner with cute characters. it's so fun.. i felt like ignorante clicking on each of the characters over and over again.. ahh.. the things technology can make.. it's magic..

ehermmnn.. enough with my ignorance.. going back to the topic.. Assorted Nuts is a story of seven friends living under one roof they inherited from one of the character's granny. they all have different attitudes and views in life.. now my posts here is not something i copied from what's written on their banner but this is the way i'd like to describe them based on my reading the webcomics.. (now Nick, hopefully, if you ever get to read this.. don't sue me pls..)
oh by the way, Nick Barrameda is the talented artist who makes this wonderful comic strips.. i think he lives somewhere abroad.. i am not so sure though.. his accent is so thickly Western.. hah! as if i've heard it.. nah! just my observation. his strips seem to take place somewhere out of the country because in his Christmas issue, the storyline is like this, the Nick character (which i think is the cartoonified version of Nick B. the artist behind the comic) flew to the Philippines for the Christmas break and he brought the Ailyn and Hadrian characters along with him.. (haha!! introducing them as his wife and son while the two other characters, both not knowing how to speak Tagalog were wondering what the heck he meant when he said that to his mum.) the comic strip is obviously starred by people from different country, although i only know that Meagan is a Russian while Nick is a Filipino. i don't know with the others yet. but i'd know soon.. HAH!
here are some of my own description of the characters:

NICK- the one with blue hair. i think he is the cartoon representation of Nick Barrameda. he is the artist in the group. personally, i don't think he is a frustrated artist at all. one strip showed him painting something on a canvass and i think that was a nice painting. i'm just not sure if he was painting the outer space or the aliens or if it was purely abstract :). i also think he likes Dianne too but he wouldnt admit it. he is like "torpe". (sabi na nga kasing ayoko mag-English eh.. di ko alam kung anong English nyan..) FAVORITE STRIP SHOWING NICK: Karaoke Nights and Strawberry Blonde Blues.

AILYN- the team member with a very alarming high intelligence quotient. you would'nt want to mess with her as she has the capacity to put you under torture that will surely disable you for the rest of your life. FAVORITE STRIP: Ailyn's Graduation

ROSE MAYFLOWER- the super duper rich bonggacious member of the group. her family is tabooed because they supposedly changed the family motto from "Heirarchy, Domination and Supremacy" to "Elegance, Hardwork, Gorgeousness and Justice." she is as much vain as her mother. FAVORITE STRIP: whenever Georgia is in the picture.

JON- the guy with a very amazing hair (so amazing you could get lost inside.) he always suprises the team with his innocent stupidity or maybe it's just plain innocence. he is Nick's best buddy. FAVORITE STRIP: Karaoke Nights and Strawberry Blonde Blues

HEIDRIAN- he is the guy with the Naruto hair. he tends to be childish sometimes. Di is inlove with her and he si always on the run because of her. streetsmart and fun-loving, i can sometimes see myself in him.. (HAH! and when I took the quiz: Which Assorted Nuts Character are you most likely to get along with, he turned out to be the result!) FAVORITE STRIP: HEIDRIAN vs. ARVIN

MAEGAN- the lesbian joker. she is my favorite. maybe because i'm a bit tomboyish too and we have the same hobby of picking on others and laughing at their own expense, (evil grin) harhar! while she loves making fun of others, she also shows her "pikon" side sometimes. FAVORITE STRIP: all, haha!

DIANNE- a total hopeless romantic i say. she is always the one to stay calm. shows love and concern to her friends all the time. also likes Heidrian and a total Twilight fanatic. FAVORITE STRIP: Christmas Special: Dianne's Melancholy

now, those are the major characters. there are new characters being introduced every week. they add to the excitement. the plot already thickens and i am looking forward to read Meagan's life story too. i love the house and i've read Nick's answers to the comments one time that he is going to make a strip touring the readers around the team's house. it is very hi-tech.. as in hay-tetch talaga.. haha! mag-Tagalog nalang kaya ako..? dugong-dugo na ko eh.. hehe.. anyway, nakakalunggkot.. kasi nung una kong nabasa yung comic strips ng Assorted Nuts, nedyo marami nang naunang issues.. so next page nalang ako ng next page.. eh kaso mo, ngayon.. i have to wait na for about a few days bago ko mabasa yung susunod na strips.. OMG.. nakaka-excite.. at nakakabagot maghintay.. haha!! i'll have my friends read this webcomic. nakakatuwa kasi.. nakakatawa talaga.. yung mga gag at punchline, pinoy na pinoy pero may class. iba talaga ang angking galing ng mga noypi.. ewan ko ba kung bakit kasi mas marami ang mang-gagancho at manloloko, mga tiwali at pusakal kesa dun sa mga taong talagang ginagamit sa mabuti at kapaki-pakinabang na bagay yung mga telent nila. matalino naman ang mga pinoy eh. sa maling bagay nga lang nila naiisip gamitin. hay naku.. i love Philippines. I'm proud to be here. somtimes though, there are a few things that make me hide my face and just keep my mouth shut kapag kalokohan na nga mga pinoy ang usapan.. tsk! tsk! tsk! napansin ko lang ha.. mas mabilis ako mag-type pag Tagalog yung sinusulat ko.. kasi hindi na ko pahinto-hinto para magpunas ng ilong.. haha!! nosebleed?!?

HERE ARE THEIR AVATARS: left to right:
DIANNE, AILYN, NICK, HEIDRIAN, ROSE, MEAGAN and JON.

FUNNY CELEBRITY MOMENTS.. :)

2009-10-03T00:39:00.001-07:00

well.. atleast, she sang it with conviction.. for more videos.. view my other blog..
www.ingles-inglesan.blogspot.com

ANG LAPIS, BOW!

2009-09-29T10:03:00.001-07:00

lead, kahoy na katawan at pambura sa dulo. yan ang different parts ng lapis. ginagamit ito sa pagsusulat. minsan pwede rin itong panaksak sa classmates, depende kung gaano katulis ang pagkakatasa mo. kahit anong maling sinulat mo, kayang kaya nitong burahin ngunit madiin ka man o marahan magsulat, may bakas pa ring maiiwan sa papel mo. iba't iba ang mga uri ng lapis. merong kulay itim na jumbo kung tawagin. merong mongol. minsan ang mongol ay hindi lang lapis, pwede ka ring tawaging mongol ng classmate mo kung pati pag gamit ng lapis, itatanong mo pa sa kanya. merong mga cartoonified na mga lapis. oha! kakaibang termino, cartoonified. hindi ko alam kung may salita talagang ganyan, pero narinig ko lang yan sa pinsan kong mongol. ang cartoonified pencils ay may iba't ibang desenyo ng mga kilalang cartoon sa mahaba nitong katawan. may hello kitty, disney princesses, mga naruto o kaya naman kerro kerropi. may scent ang mga pambura nito sa dulo o kaya naman kung medyo mayaman ka, pwede kang bumili ng cartoonified pencils na merong pamburang kahugis nung cartoon na naka drawing sa katawan nito na malamang na tinatawag na cartoonified eraser, oha?! merong mga magic pencil na pila-pila yung mga lead sa loob ng transparent nitong katawan. makikita mo kung ilan nalang yung pwede mong gamitin. hindi na kailangan matasa. magpapalit ka nalang ng bala. kaya lang, minsan, may daya ito. isang sulat mo palang, babaon na agad sa loob ng bala yung lead. hay naku. kung tanga ka at wala kang kadala-dala, malamang na nakaka-isang dosena ka ng ganito kada linggo. may mga lapis naman na ginagamit sa pag-drawing o kaya drafting. hindi ko masyadong alam kung ano ang description nito kasi hindi ako bumibili nito. ang mahal eh.

bakit ko ba idinescribe ang iba't ibang uri ng mga lapis? hindi ko alam. basta ang alam ko, lahat ng tao, parang lapis. ang buhay natin ang kwaderno. lahat ng bagay na ginagawa natin sa mundo, ay ang mga bagay na sinusulat natin dito. mabuti man o masama, ang lahat ng bagay na itinala natin sa ating kwaderno ay tatatak dito. subukan man nating burahin, sila ay magiiwan ng bakas. isang tanda na nagsasabing hindi malilimutan ng ating kapwa ang ating mga gawi mawala man tayo sa mundo. ang kwaderno ng ibang tao ay maaari nating guhitan ng ating sulat kamay. parang tayo na mga tao na humihipo sa puso ng iba. mariin man o marahan ang pagkakaguhit natin sa kwaderno nila, ang bahat guhit ay magiiwan ng bakas o anino ng ating sulat kamay sa kanilang kwaderno. tayo mismo ay tatatak sa kani-kanilang buhay at alaala.

ang korni ng mga sinasabi ko. pero totoo yan. ala kong naramdaman mo ang ibig kong sabihin at naiparating ko ang aking mensahe sa puso at isip mo. alam ko ring kahit ginagamit mong panghinunuli ang dulo ng lapis mo ay kinakagat-kagat mo pa rin ang pambura nito. hindi ba kadiri? yak.

IS ONDOY OVER?

2009-09-29T07:50:00.001-07:00

What happened to our country recently definitely added a new mark in our history. This is so far since the last four decades, the strongest, mightiest thypoon we have faced. Ondoy left our country in a rubble, totally damaged and it so much looks impossible to renovate. It was so hard to think that in just 6 hours, a one-month amount of rain fell and took a lot of lives.

I was, at that time, fighting the current of the flood just to get my self to work. The flood reached my thigh and I was soaking wet all the way up. The rain pelting my skin hurt and I had no choice but to continue waddling through the waters because I could not turn back anymore. There are no ways of getting on a jeepney or taxi. I was scared because I could have gotten electrocuted by the water. The MRT for SLEX was under construction and wires were scattered on the pavement. When I reached my office building, I was relieved, felt myself and was happy realizing that I was alive and safe. I finished work and got home. The flood, gone.

I saw on TV what happened in greater Manila. Makati and Marikina were so flooded. So are Pasig, Antipolo and Bulacan. A lot of lives had been taken and still a lot of people are missing. When the flood settled, a thick brown mud was left on the pavement. What was left with the people's things, houses and cars were just like toys dipped in mud. What was once the business center of the Philippines, Makati, became a swamp in six hours. It was such a horrible sight. It looked like doomsday. I remembered our trip to Bulacan. My daughter was so delighted seing the cows, horses and goats running and eating in the green feilds. Will we ever see them again the next time we go there? I remembered my brother, he lives in Pasig and all his important things were left there. So are his expensive clothes and shoes that he has earned for while he was working. The things he never had in his life when he was young. All gone.

I saw the video of people struggling to keep their children safe, themselves awake and ready, their families together. Those people who were hoping to be rescued, be given food if not rescued or atleast be seen on TV that they were safe, alive or in danger. It pains me in the heart to see these people asking for help but obviously, due to lack of facilities, they could not be. The least they could was to pray that they be helped, rescued and be put to safety. I felt sad and lucky at the same time. Atleast we never had to see the brown mud that the flood left. The flood I waddled into was just purely water and subsided right away after the rain. It did not reach even the floor of our house. I would like to thank God because we are all alive. My brother is safe and so as his family. They have evacuated right away.

PAG-ASA said that had the dropper radar arrived at first, they could have known how much rain Ondoy was to bring. They could have alarmed the people and told them to evacuate right away. But the dropper radar they have ordered abroad is still not being recieved. It's not their fault but still, the people could not help but put a blame on them. A new LPA had been seen approaching our area of responsibility. Will this be as strong as Ondoy? Or stronger? People have not fully recovered yet from what Ondoy had left, and now we are fearing yet another typhoon? Is this a reminder for us to take care of our nature moving forward? Is this a payback? If this is, will we ever learn? This is so much to bear. Let us help other people recover and stand up. Let us help them survive. This is not the time to show off. This is not the time to flaunt that you have donated 10 sacks of rice, 20 boxes of mineral water or 1 million pesos cash pledge. This is the time for prayer and unwavering faith. Let us pray for the people who have lost their lives and those who are still missing. Let us pray for the Earth. For the Philippines. For the whole world.

haha.. wala lang.. i love harry potter..

2009-09-29T03:16:00.000-07:00

haha.. i love these pics that i saw in yahoo..
just sharing..

PARAñAQUE NATIONAL HIGH SCHOOL LA HUERTA ANNEX

2009-09-25T11:08:00.001-07:00

haahh.. ang haba ng name ng school ko noh? hehe.. nami-miss ko na yang school na yan.. hindi ko maiwasang mag-reminisce kapag naaalala ko kung yung mga kahapong nagdaan at dyan pa ako nagaaral. may article na ako sa Blog na to tungkol sa kung anong mga pinag-gagawa ko nung high school.. ngayon naman, ang article na ito, ay pambubuking sa KUNG ANO ANG MERON SA SCHOOL NA YAN, SA LOOB AT SA LABAS.

>maraming hilakbot kwento ang school namin.. kesyo nung unang panahon, panahon pa ng hapon.. (kikay..?) meron daw school bus ang bumangga sa accacia tree na noon daw ay nakatayo pa sa gilid ng school at mismong sa harap ng bintana ng guidance opis. at nang bumangga nga daw ang bus sa punong ito, patay lahat ng mga estudyante na sakay ng bus. ang ulo daw ng driver ay napugot at tumalsik sa loob mismo ng guidance office dahil bukas ang bintana nito. ang mga lamang loob daw ng mga estudyante ay nagtalsikan sa bintana ng classroom located at the second floor. hanggang ngayon daw ay may nagpaparamdam sa school na to. hay naku.. wala naman akong naramdaman nung mga panahong naga-aral ako dita ah? **taas kilay** pero totoo daw ang mga paramdam. katunayan, si Mr. Ibadlit, hindi ko siya naging teacher pero kilala ko saiya dahil sikat siya kapag may sinasapian sa school. to the rescue ang lolo mo at kinabukasan, may dala na agad itong native na manok na kumakawag-kawag pa.. gigilitan niya ito ng leeg at ipapatak sa paligid ng school ang dugo ng kawawang manok. hindi ko alam kung ano ang trip niya pero ito lang ang masasabi ko, kamukha niya si Boy Abunda.

>sa labas ng school, nagkalat ang ma-vetsin, ma-cholera, ma-cholesterol at ma-kalasong pagkain. merong tukneneng, fishball, bopis, mani, hotdog on stick, etc. nung high school ako, suki ako ng mga naka-sidecar na nagtitinda ng walang kamatayang SIOMAI.. pawis na ako sa anghang at init ng kinakain ko pero sige lang. hindi ako titigil hanggat may nanlilibre sakin. marami ring tindang mga anik-anik sa gilid nito tulad ng mga laruan, school materials, etc.

>nagkalat rin ang computer shops sa labas ng school namin. may de-aircon, meron namang pagpapawisn ang kili-kili mo sa loob, makapag-chat o makagawa ka lang ng research. may peborit tambayan kami ng mga tropa ko. yung COM.COM shop. aircon dun at mababait ang may-ari.

>bilihan ng EGG BURGER, CHEESE BURGER at HAM BURGER. astig to. free delivery, hahaha! nasa tapat lang kasi ng bintana namin to. one tawid away. sisigaw ka lang habang walang teacher ng "KUYA, ISANG EGG NGA!" at maya-maya, kakatukin na ni manong ang bintana mo para kunin ang bayad at iabot sayo ang food mo. yung mga nasa second floor, astig, hinahagis yung pagkain nila pataas para saluhin nila at ihahagis naman nila pababa yung bayad.. hehe..

>sa school na to, hangga't si Mr. Gregorio Capilar ang OIC/PRINCIPAL, asahan mo nang CORNY ang graduation song. like nung kami, "PANGAKO" by Regine Velasquez, kamusta naman? talbog ang mais sa sobrang ka-CORNYhan.

>sa loob ng school, maraming teacher na pampam..

MRS. ELIZABETH CLAIRE SOCCORO TERIBLE (AP)
-mahilig magpa-SHORT QUIZ na 1-150
-mahilig magpa-assignment ng SUMMARIZE THE PAGES IN ARALING PANLIPUNAN, pages 1-150
-ang teacher na hindi gumagamit ng test paper na fill in the blanks or multiple choice tuwing PERIODICAL TEST. ESSAY lang ang kilala niyang exam at 10pcs ng YELLOW PAGES ang kailangan mo, FRONT to BACK ang sagot

MRS. CYNTHIA DE LEON (English)
-maarte yang teacher na yan
-feeling maganda
-feeling bata
-feeling beauty queen
-all of the above
-bff ko dati pero naging kaaway ko
-pero mahal ko yan... :)
-crushy... crushy... hehe...

MRS. MINERVA SAGUN (AP)
-maarte
-BALITA?!?!?!
-ang sungit kala mo cute
-pero adviser ko yan... at love ko... :)

MR. SANTIAGO (MAPEH)
-feelingerang bayot
-laging namamaga ang labi pag pumapasok kinabukasan
-nambabagsak yan kahit wala kang kasalanan
-mahilig mang accuse
-mahilig sa halaman, mukha na nga siyang ugat eh
-kaaway ko SOBRA...

MR. JOSE FAUSTINO aka JOEY (GEOMETRY)
-ex niya si JOUBERT, yung tropa kong cute
-mahilig mag-invite ng mga gwapong students sa house niya
-kung gwapo ka, pasado ka na sa kanya kahit hindi mo alam ang right at acute angle
-mahilig mambluff during recitation (kunwari nakatingin sayo, pero iba naman ang tatawagin)
-mahadera na jokista rin minsan, este lage pala
-muntik ko nang maging kaaway, pero naging fave teacher ko yan...

MR. IBADLIT (MATH, yata)
-freakazoid na namimigay "daw" ng super powers... according to my sources...
-Boy Abunda look-a-like
-yun lang

MS. MILA GALLARDO (FILIPINO)
-remember, be happy. spill niya yan pag aalis na siya ng room
-ang teacher na hindi pinapansin kahit wala nang laway sa pagsasalita
-napakabait

MRS. DIEGO (FILIPINO)
-ewan ko, basta pampam siya
-mukha siyang kabayo
-walang kahumour-humor sa katawan, haaaayyy...
-mamamatay ng nakasimangot

MR. HENRY SY (FILIPINO)
-hindi siya ang may ari ng SM
-nakasalamin na, hindi niya pa rin makita yung text sa cp na hawak niya
-mamamatay ng nakasimangot

MRS. JESSIE BERROYA
-ang Betty Boop ng La Huerta Annex
-super arte, pero
-sexy
-sexy
-sexy

MS. GINA ESPIDIDO
-RIP
-super sungit
-RIP
-ngumiti lang siya dahil sa aming dalawa ng classmate kong si Marion Celiz

MADAMI PANG MG TEACHERS DITO NA GUSTO KONG IDESCRIBE PERO TINATAMAD NA AKO. At saka baka hunting-in nila ako eh... hahaha...
MADAMI PA RIN AKONG GUSTONG I-KWENTO TUNGKOL SA ALMA MATER KO, PERO TINATAMAD NA RIN AKO. TULAD NG PAGKATAMAD KO NOON NA KUMANTA NG "PANGAKO" NI REGINE V. dahil sa kakulitan ko nung high school, while practicing graduation march and song, nakita ako ni Mr. Gregorio Capilar na angat sa karamihan kaya pina-akyat niya ako sa stage at buong lakas na isinigaw sa lahat na GAGA ako at kapag hindi ako umayos ay HINDI AKO GA-GRADUATE.

hehe.

BANGUNGOT

2009-09-24T11:21:00.001-07:00

nakita kita,
hawak ang kamay niya.
umaawit sa saliw ng gitara.
nakangiti hindi lang labi,
kundi pati mata.

ako'y tahimik,
walang imik.
pagkat ako'y nananabik
sa iyong mga yakap at
iyong mainit na halik.

nais kitang tawagin
upang ako'y iyong lingunin.
ngunit umid ang dila
ng sayo'y humahanga,
tingin lang ang kayang gawin.

bigla kang tumayo,
lumakad ng palayo,
hahabol sana ako
ngunit ang puso ko'y takot
na baka mabigo lang sayo.

dumaloy ang luha
sa aking mga mata.
di ko alam kung bakit
ako'y sumisigaw
na tila nagdurusa.

pinilit kong sabihin,
ako'y iyong dinggin.
habulin ka at yakapin,
hawakan ang iyong kamay
na di kayang abutin.

ngunit ika'y humarap,
ako'y iyong niyakap.
isa palang masamang panaginip
ang aking nakita
akin kana pala.

BAWAL DAW TO SABI NINA NANAY AT TATAY..

2009-09-24T09:33:00.001-07:00

mga bagay na ipinagbabawal ng magulang natin.. pero sila mismo ang gumagawa..

> magmura- si nanay at tatay, panay ang sampal sa bibig natin kapag nakakaringgan nila tayo ng words like p*tang ina, gago, ulo, etc.

> maglakwatsa- "uwi pa ba yan ng matinong kabataan?" yan! ganyan ang madalas natin marinig from them.. samantalang si tatay, laging madaling araw na umuwi, galing daw sa meeting, wala namang work.

> sumabat sa usapan ng matatanda- ang mga nanay naman natin, bumubula ang bibig sa harap ng tindahan ni aling selya. may hawak pang hopia at softdrinks na parang aabutin sila dun ng hapunan, samantalang alas otso palang ng umaga.

> magsugal- hay naku.. si nanay nga naman oo.. maka-sabi na wag daw tayong magsusugal, samantalang ayun sya sa kanto.. sa harap ulit ng tindahan ng bad influence na si aling selya.. sumisigaw ng "sa B, biten!!"

> sumagot sa magulang- kapag sinasagot natin ang mga magulang natin, parang feeling nila, katapusan na ng mundo.. na parang gusto nilang ipasuka lahat ng bigas na pinalamon nila sa atin.. eh sila nga eh.. naririnig din natni silang sumasagot sa mga lolo at lola natin.. haaaiiisss...

mahal ko ang mga magulang ko.. pero bakit ganun sila? why can't they just accept the fact na.. mana-mana lang yan...?

HAY!! HIRAP TALAGANG MAGPALAKI NG MAGULANG..

HIGH SCHOOL LIFE OH MY HIGH SCHOOL LIFE OH ANG MEMORY KAY SAYA

2009-09-19T10:00:00.001-07:00

ito po ay isang kwentong nakatuwaan kong isulat.. base po ito sa katotohanan at ako po ay na

-inspire sa libro ni Bob Ong na ABNKKBSNPLako?

nung high school ako.. first year, section one ako.. galing noh? talino ko eh.. tapos ang tataas ng grades ko.. kaya lang hindi ako nailalagay sa top. kasi hindi nawawala sa likod ng report card ko yung mga salitang "Very talkative."

nakakaasar.. pero okay lang.. hangga't nasa section one ako.. sige lang..

dumating yung time na kailangan na i-separate yung mga boys sa girls.. girls had to take TLE (di ko alam yung meaning niyan eh.. pero i'm sure na parang Home Economics din yan) and the boys would take Drafting. syempre, kahit ano dun sa dalawang yun eh ayaw ko attend-an dahil feeling ko, pang-nerd lang yung mga ganung bagay. buti nalang dumating si Mrs. Tamundong. yung mga mataas daw ang pangarap, ay mag-take ng admission exam for Journalism class na kapag naipasa mo, eh hindi mo na kailangan mag-TLE or Drafting. sakto to! ligtas ang lola mo sa nakaririmarim na mundo ng pagluluto at paglilinis ng bahay at sa nakaaalibadbad na buhay ng pagdo-drawing at pagta-tanim.

syempre pa, do i need to say this..? pumasa ang lola mo. almost perfect.. wrong spelling lang yung salitang Obituary. ang answer ko dun noon, NOON yun ha, ay Orbituary. okay lang.. pasado pa rin. at hindi ko na kailangan mamili between TLE or Drafting.

so instead of cooking and sewing classes, nagsusulat ako ng sari-saring feature stories sa dyaryo. ang saya ko kasi i have always wanted to be a journalist all my life. naks! hanep.. parang feeling professional agad eh noh. hehe.

first year lang ako nung sugurin ako ng nanay ng classmate kong bagong transfer from other school.. bakit kamo? kasi tinawag kong Lupin the Third yung anak niya. kasi nabalitaan namin na kaya daw yun nag-transfer eh kasi, na-kick out dahil sa laging nagnanakaw sa dati niyang school. kahit na nanlilisik yung mata nung nanay niya sa akin, i never said sorry, sabi ko, "talaga naman na magnanakaw siya eh diba?"

sabi ng mga classmtes ko sa loob ng classroom, "go gee go!"

hehe..

second year. eto na yung mga panahon na inaalat na ko sa buhay. walang pera, walang sustento galing kay papa, wala lahat. ang meron lang ako, KAIBIGAN. sa buhay, kailangan friendly ka. kasi kung wala kang kaibigan, tiyak, pupulutin ka sa kangkungan. sabi nga what you give is what you get in return. naging mabuting kaibigan ako. kailangan ko pa bang sabihin, na sa sobrang bait ko, yung sagot nila sa test, eh, carbon copy ng mga sagot ko? syempre, give and take diba? kung matalino ako sa English, matalaino din yung katabi ko sa Math. yung mga project ko sa school, dala lang ng aking pagiging friendly kaya nagagawa kong magpasa.. yung tipong, ako na gagawa nung project nila basta sagot nila yung gastos sa project ko. galing no? tuso talaga ako eh.. wais..

second year lang din ako nung nahuli ako nung baklang teacher na si Mr. Faustino na nagsa-sign of the cross dahil sinabi niyang humanda daw ako pag naging teacher ko siya sa third year. impakta daw ako.

third year. syepmre, kabado ang lola niyo. kasama sa teachers list ko si Mr. Faustino. hah! ang baklang impakta, hindi na ako naaalala. haha! swerte ko talaga. atleast, ligtas ako sa pagiging teacher's enemy number one. hindi rin naman ako nakatiis, pinaalala ko rin kay Mr. Faustino yung isnabi niya sakin na "Im going to make your third year in high scholl a living hell!" sabi niya, kembot lang daw yun. haha! oo nga naman. hindi naman talaga siya ganun kasungit eh, saka ang landi nga niya, kaya ka-close namin siya ng mga tropapips ko. balita namin, lahat ng gwapong estudyante, pasado dito sa baklang to basta ba papayag silang manood ng porno dvd kasama siya sa kwarto niya. nalaman ko na yung classmate ko nung elementary na si Joubert pala ang jowa niya nung mga panahon na yon.

third year din ako nung ipatawag ng teacher kong bakla ang nanay ko dahil nakikipagbatuhan ako ng papel sa mga classmates kong lalaki. nugn pinatayo ni Mr. Sy sa unahan ng classroom, hala! ako lang pala ang babae. hehe..

dito rin sa year na to ko nakilala si Mrs. Terrible. ang teacher na hindi lang sa pangalan terrible, pati rni sa ugali at sa pagpapagawa ng assignments. harharhar!! imagine, assignment lang, 100 pages ng Araling Panlipunan na libro, i-summarize mo sa yellow page,

back to back. wag mo na itanong kung pano siya mgbigay ng SHORT QUIZ. ang oral recitation sa kanya, countries of the whole world and their capitals. bawal ang kodigo at habang meron siyang tinatanong, tumatagtaktak yung pawis mo, hindi sa kakamemorize o kakapractice ng minemorize mo na countries and their capitals, kundi sa kakadasal na sana hindi ka niya matawag o kaya sana time na.

fourth year. haaaiiss.. the most memorable year of my high school life. ang taon kung kailan, hindi na ko dependent sa family ko, pero denependent ako sa mga kaibigan ko. mula almusal, tanghalian, meryenda, hapunan at pati midnight snacks, sila ang sumasagot.

fourth year ako nung makipaghampasan ako ng notebook sa classmate kong si Marionne. kaya ayun, pinalabas kamini Ms. Espidido, RIP. habang nasa labas kami ng classroom, nakadungaw kami sa bintana at tanaw namin lahat ng mga classmate namin. lahat ng classmates namin, nakatikim ng pangba-backfight. eto rin yung time na, isa sa mga classmates ko eh hindi napigil yung sarili na mapa-poopoo sa palda. iniwanan na siya ng best friend niya at pati yung bf niya, nauna nang umuwi. hinanap ko yung bff niya.. umuwi na daw.. linshak! hindi man lang siya tinulungan? haaiiss.. cleaner pa naman ako nung araw na yun. kailangan kong linisin yung mga tumulong poopoo sa sahig. hindi siya makatayo kasi nga tutulo talaga. bilang isang taong makatao, tinulungan ko siyang tumayo at lumakad ako sa likuran niya, dikit na dikit ako sa likod niya kahit na alam kong pati yung amoy niya dumidikit na sa palda ko. sige lakad, lakad, malapit na ang CR Sam, lakad lang. pagdating dun, syempre, puti ang tiles ng sahig, kitang kita yung mga tulo ng poopoo niya. pinapasok ko siya sa cubicle at sabi ko sa kanya, iabot niya sa akin yung panty niya at yung shorts niya para mabanlawan ko sa lababo, eh di syempre, binigay niya.

hala! masuka-suka ako sa amoy habang kinukusot ko. at sa sobrang busy ko, hindi ko namalayan, si Manang Janitress pala, nakatayo na sa pinto ng CR, titig na titig sa panty sa kamay ko at sa mga tulo ng poopoo sa sahig. ang sama ng titig niya sakin, sabay sigaw ng, "Hoy! Linisin mo yang tae mo ha! Ang tanda tanda mo na, tumatae ka pa sa salawal! Hala, hayan ang mop, lampasuhin mo yan at ayokong may matitirang tae dyan sa sahig ha!"

OMG.. si Manang, advanced thinking without knowing.

okay lang, masaya ako na nakatulong ako sa kapwa ko, kahit napagbintangan akong ako yung tumae sa salawal. hinatid ko si classmate hanggang makasakay siya sa tryke. pagsakay ko sa jip pauwi, napansin kong nakatingin sakin yungmga tao. yun pala, dumukit na sakin yung amoy ni classmate. at may patak pa ng poopoo yung laylayan ng palda ko. haiiiss..

sa year ito ko rin naranasan na makaaway ng husto ang iba kong teachers. yung isa, mejo may hotflash yata, mainit yung ulo at hindi nagustuhan yung biro ko kaya hanggang maka-graduate ako, eh hindi na ako pinansin. samantalang ako ang favorite niyang student. kahit nung nag-demo siya at may mga nanonood na ibang mga teachers, hindi niya ako tinatawag. kahit na wala nang ibang nagtataas ng kamay at kamay ko nalang ang nakikita niya. minsan napipilitan siyang tawagin ako, minsan naman napipilitan akong sabihin sa mga barkada ko yung sagot para sila nalang tumaas ng kamay.

yung isang teacher ko naman na kyorang kyora sa ganda ko, binigyan ako ng 74 sa card. samantalang consistent na 84-85 ang grades ko sa kanya mula first to third grading. bakit kamo? nakita niya akong pumasok sa bahay ng lalaking crush na crush niya at akala niya eh umaakyat ako ng ligaw. aba! nung kinaumagahan eh paringgan ba naman ako na nanliligaw ng lalaki at mahilig daw ako sa gintong DAKS.. hellouer? ano yung DAKS? sabi ko sa kanya, sige, hubaran mo yan si Robbie, pag ginto agn DAKS niyan, isusubo ko sa harap mo mismo. tameme siya. kampi sakin lahat ng mga classmates ko. walang siyang ibang naisip na paraan para gumanti kundi bigyan ako ng tumataginting ng 74 sa card nung finale.

dito ko naranasang main-love ng todo. first love. haaiiss.. si Shan. buhay pa kaya yun ngayon? hindi naman niya ako pinapansin. sa totoo lang, papampam akong tao. hindi kumpleto ang araw ko pag wala akong binabasag. pero si Shan, kahit kailan, hindi ako nagpa-pansin sa kanya. natatakot akong ma-turn off siya sakin kahit alam ko na never siyang na-turn on sakin. first love. first time na broken hearted. nain-love siya sa isa pa naming tropa.

TROPA..

nung fourth year ko rin nakilala ang mga tunay na kaibigan na makakasama ko habang buhay. ang walang kamatayang HYPERCADAH.

yung mga classmates kong matatalino, makukulit, utak adik, kilos adik, ugaling adik. pero pagdating sa kahinaan mo, sa pangangailangan mo ng tulong, sa pagi-isa mo, anjan sila. fourth year ako. pang umaga ang klase. madaling araw aalis ng bahay para wag ma-late sa school at madaling araw din uuwi galing sa pag-tambay. kami ni Marionne, lalakad kami pauwi. kahit madaling araw na. tapos sa umaga papasok, lalakad ulit. bibili ng pandesal. kakainin sa school. aaminin king mas active pa ako sa school kesa sa bahay namin. sabi nga ng lola ko noon, yung bahay niya, tulugan at liguan ko lang. totoo yun. tamad akong umabsent. takot akong baka pag-pasok ko ulit, hindi na nila ako kaibigan. sobrang sumandig ako sa kanila. sila ang inikutan ng mundo ko. nakalimutan kong may mundo rin nga pala sila.

ngayon, kanya kanya na kami ng buhay. yung iba, nakakausap ko pa, yung iba hindi na.

yung iba nag-college, yung iba hindi na. yung iba professional na yung iba mahirap pa rin. nagtagumpay na sila sa buhay, ako naman, nagtagumpay sa pagiging nanay.

kahit na hindi na kami masyadong nagkakausap, mahal ko pa rin sila at sa lahat ng taong nagdaan, dumadaan, tumatambay at tatambay sa buhay ko, sila ang may pinakamalaking pitak sa puso ko.

high school life.. oh ang memory kay saya. nung fourth year ko lang naintindihan ng husto kung gaano kasaya ang buhay sa high school. noon ko lang rin tunay na na-appreciate yung tunay na kahulugan ng KAIBIGAN. nakakalungkot na bihira na kaming magkita-kita ngayon. nakaka-miss. asan na kaya sila ngayon?

sana wag nila kalimutan na minsan, naging HYPERCADAH kami.

Pa-Starbucks

2009-09-19T05:07:00.003-07:00

What is Starbucks?

It's a restaurant for coffee lovers. The comfort brought along by the restaurant's very cozy ambiance gives us a feeling that we are in United States sipping one of the world's most famous coffee. The service offered by the waiters and waitresses are fantastic.

This is what Starbucks means to most of us. But what does this mean to SOCIAL CLIMBERS?

A woman in her teens wearing a neon green walking shorts, orange tee-shirt and a fake havaianas entered the Starbucks coffee shop. She walked like a model in the center aisle of the coffee shop. She approached the counter and a waitress behind it plastered a fake smile on her face and asked "Yes Ma'am? What is your order?"

"Gib mi yor paynest pleybord kopi."

"That would cost you a lot ma'am," answered the waitress.

"Sow? Wat du yu tingk op mi? Pur? Ay hab mani hir."

"Okay ma'am, I will serve you a large Java Chip."

"Tengk yu," said the woman with her chin up.

"What name should we call out ma'am?"

The woman whispered her name to the girl behind the counter and then walked towards the table nearest to the see-thru glass wall of the restaurant. The waitress meanwhile wrote the name of the woman on the Starbucks cup in big bold letters.

While waiting for her coffee to be served, a cute guy entered the shop alone. The woman who's wearing clothes with the most hideous colors stared at him with tantalizing eyes. The man did not as much dare look at her after noticing her fake havaianas. After a few minutes of waiting, the girl at the counter called out, "Java Chip for Ms Inday!!" The woman hesitated to stand up, staring again at the man in a distant table but after a few more calls from the waitress, she decided she should stand up to get her coffee from the counter as she spent her full month's salary from being a yaya to that damn large cup of Java Chip Coffee. She then hurried to get back to her table when she took the cup of coffee from the waitress (who had a very obvious smirk on her face) fearing that someone else might take her table (this is the best table she can get for the later showoff.) She then started to sip the coffee.. Very slowly, very slowly.. So slow that she couldn't even taste the coffee touching her mouth. It took her a good two hours just to finish the first half cup of coffee. What's left, she reserved for later showmance. She pulled out a English Pocketbook inside her back pocket and started reading the short novel. Later, she got tired of reading what she couldn't understand and thought, "ang tagal naman ng mga yun." Just a few seconds after the thought came to her mind, she glimpsed a couple of students walking by and started sipping her other half of Java Chip Coffee again. The students, after a few minutes of hesitation and denial, eventually and apparently recognized her and blurted out, "Uy! Si Inday yun diba? Ay, totoo nga yung sinabi niyang magi-istarbaks siya o!" This raised different comments from the other students, "Ay, oo nga no?" "Kaya pala absent siya." "Diba part-time yaya lang yan?" "Inubos niya yung sahod niya para lang jan?"

Inday in return, flaunted her cup of Java Chip even more. "Hmmp! In yur fes!" she said, while sipping her now dead cold cup of JAVA CHIP COFFEE from pa-STARBUCKS.

SINANGAG...

2009-09-19T04:54:00.001-07:00

Hmmmnn.. Umaga, ang sarap talagang gumising.. I can smell the garlic being sautee'd in the fry pan.. I also love the effect of hot coffee in my throat.. Newspaper is ready on my table for reading.. My daughter will kiss me goodmorning later when she wakes up.. The TV set plays the morning news.. And the news says, "Cory Aquino pumanaw na."

Fuck.

Nung isang araw lang magkasama kami.. Bumibili ng dirty ice cream sa baywalk.. Nagtutuhog ng fishball sa gilid ng Tambo Elementary School.. Lumulusong sa baha.. At namumulot ng mga tapyas na gulay sa divisoria para ibenta kay Aling Toyang (pang-chopseuy) sa carenderia niya.. Naalala ko pa nung mga bata pa kami, naghahabulan kami habang tulo sipon at walang panty sa kahabaan ng Dr. A. Santos Ave.

Nung nagdalaga kami, nakilala namin si Benigno. Ang totoo, sa akin siya unang nagkagusto pero dahil mas bata ako kay Cory at strict ang parents ko, ini-reto ko nalang siya kay Benigno. Kung hindi dahil sakin, walang Noy-Noy at Kris ngayon. Sa simula palang, naramdaman ko na agad na mas may chemistry sila. Besides, friend lang ang tingin ko kay Benigno noon. Sabay-sabay kaming grumadweyt sa Philippine Effective College for Presidential and Election Candidates or PECPEC. Mula nung grumadweyt kami, hindi na kami nagkita-kita. Nalaman ko nalang na President na pala siya ng Pilipinas. Aba, hindi naman siguro siya magtatapos ng with flying colors sa PECPEC kung walang dahilan 'no. Noong manalo siyang pangulo, ipina-renovate niya ang PECPEC at doon nilikha ang mga sumunod na mga naging pangulo. Ang buong akala ko ay tuluyan na niyang nalimutan ang samahan namin ngunit nagkamali ako. Isang araw ay kumatok sila ni Benigno sa aking maliit na barung-barong. May dalang invitation card para sa wedding nila. Para bang kinukurot ang puso ko dahil sa huling 20yrs na hindi namin pagkikita-kita, nalaman kong inlove pala ako kay Benigno, nontheless, umattend pa rin ako sa nuptial nila and I chose to remain silent with my love for Benigno. Dumating ang maraming taon at hindi pa rin nagkaka-anak ang dalawa. Dahil sa aking pagkabigo kay Benigno, nakipag one night stand ako kay Erap na noon ay sumisikat na sa pagiging artista. Nagbunga ang minsan naming pagsisiping at nang malaman ko na wala pa ring anak sina Cory at Benny, ibinigay ko sa kanila ang aking anak kahit hindi ko pa nakikita kung anong kasarian nito. Huli na nung malaman ko na bago ko pa ibigay sa kanila ang aking anak, nagkaroon na rin pala sila ng supling. Hanggang ngayon, hindi ko pa rin alam kung sino ang aking anak sa lima nilang supling at wala din akong balak mag habol pa. Bakit? Dahil may sampu na akong anak kay Erap, labing isang beses kaming nag one night stand.

Pero siyempre, imagination ko lang lahat ng iyon. Mga thoughts na walang kuwenta habang kumakain ako ng sinangag sa umaga at nakikinig sa balitang pumanaw na nga si Cory Aquino. Mabuhay ka Cory Aquino, pero alaala lang ha.. Don't resurrect as a zombie.

**Ang lahat ng nilalaman ng artikulong ito ay pawang mga imahinasyon lamang ng manunulat at walang halong malisya o pagpapatama sa ating dating pangulong Corazon Aquino.

Sabi ng Ogag Na Administrasyon (SONA)

2009-09-19T04:52:00.001-07:00

Natawa ako nung nanood ako ng SONA ni GMA nung nakaraan. Medyo inaantok nga ako nu'n eh kasi galing ako sa GY shift. Kamusta naman, nawala yata yung antok ko sa kakatawa. Ang ipinagtataka ko, bakit lahat ng sinasabi niya, pinapalakpakan nung mga tao? Bobo ba lahat ng nakaupo dun sa plenario? Yung sinasabi niyang maganda daw yung ekonomiya ng bansa dahil umupo siya.. Ano yun joke? Kaya pala lahat ng bilihin, diesel, LPG, food, kuryente at kung anik-anik pa, eh tumataas.. Aba, eh siya nalang yata yung hindi tumataas. Haha! Kamusta naman? Gusto niyang tumaas yung popularity rating niya, ang hindi niya alam ulo ng sambayanang Pilipino ang tinatapakan niya para umangat. Umangat man siya ng kaunti, iyon ay nung tumuntong siya sa ulo ni Bush, syempre kano yun, asa ka pa sa taas ng height nun. Lahat ng credits ng iba inako niya, yung bill na ipinasa ni Enrile about the missing mobile phone loads, etc. Buti nalang yung ipinapasa ni Bong Revilla na law against scandal video makers, hindi niya binanggit, aba mahiya naman siya no.. Over na.. Sobrang pagbubuhat na ng bangko yun. Kung ano-ano ang sinasabi ni GMA. Naitanong na ba niya sa sarili niya kung anong impact ng mga nagawa niya para sa bansa natin? Kumbaga sa earthquake, wala pa sa half a fraction of an intensity yung impact ng mga iyon eh. Siguro kung may nagustuhan man ako sa lahat ng sinabi niya nung SONA niya, iyon ay yung mga sinabi niyang English tulad ng "DONT SAY BAD WORDS IN PUBLIC." So ibig sabihin, we can say bad words in private.. Eh bakit sabi ng Lola ko, " DONT EVEN THINK OF IT!"

I am not an Erap fanatic; I am not a Anti-GMA either but I think, he is much better than GMA, had he not listened to the people who asked him to do something bad.. Bobo lang si Erap pero hindi sya kasing tanga at plastik ni GMA. Sa totoo lang, matalino naman talaga si GMA. Magaling siyang manggamit ng mga tao sa paligid niya at kahit na nga sa ibang bansa eh, ang galing niya rin. Parang mahaba yung mga galamay niya at abot na abot niya pati si Barack Obama. Speaking of Obama, as far as I know, GMA has an appointment with him today. As in today, 31st of July 2009, well, goodluck GMA. Sana mahita niya ang anumang gusto niyang mahita.

Yung mga taong gutom pa rin hanggang ngayon. Itong araw na 'to, habang nakasakay ako sa jeep at papasok sa trabaho, may dalawang batang umangkas sa likuran ng jeep na sinasakyan ko. Siguro mga tig-sampung taon yung mga yun eh. Yung isa may hawak na bote ng mineral water. Ano kamo ang laman? RUGBY. Kamusta naman? Nakakaawa yung mga bata. Gusto ko ngang hilain yung bote at itapon habang umaandar yung jeep. Ang naisip ko lang, baka tumalon yung bata sa jeep at habulin yung bote at madisgrasya. Naisip ko rin, yung rugby, ang sabi ng iba, pag sininghot mo, makakalimutan mo yung gutom. Wala naman akong extrang pera na dala, so why would I take away from them the only thing that keeps them going? Bobo ba nung principle ko? Haha! Wala eh, anong gagawin ko? Isa rin akong biktima ng kahirapan? Pero sa totoo lang gusto kong umiyak, naisip ko kasi, bakit kailangan pang may mga batang ganun..

Eto pa ang isa, yung mga naggagandahang overpass na pinagagawa ng mga Mayor, puwera pa yung mga pink footbridge na project ni BF ha, ginagawang lungga ng mga taong walang bahay o kaya ng mga baliw na mamamayan na gumagala ng walang panty. Katulad nung isang overpass dun sa Sucat, Paranaque. Malapit lang samin yun at kapag magwiwithdraw ako dun sa ATM sa kabilang kalye dun ako dumadaan. Lagi kong nakikita yung ale na walang panty habang kumakain ng tira-tirang ulam na nakalagay sa plastic bag. Nitong mga nakaraang araw, hindi ko na siya nakikita masyado. Pero minsan, nasulyapan ko siya, nakasuot na ng panty-- high cut. May isa ring batang naka-uniform na laging nang a-ambush ng mga naglalakad na naka-isputing dun sa overpass na yun. Una, nagtatnong lang siya ng oras, tapos maya-maya susundan ka na niya at pag lumingon ka, eto ang sasabihin niya sayo, "Ate, pahingi naman ng pamasahe." Hindi ko alam kung multo ba siya na nasagasaan nung unang panahon dahil sa kahihingi ng pamasahe sa mga taong nagdaraan pero ang alam ko lang, dalawang beses na niya akong naa-ambush. Nung pangalawang beses niya akong hinarang, ang sabi ko sa kanya, "Hoy bata, hindi mo ba alam na adik ako? Gusto mo gilitan kita ng leeg at itapon kita diyan sa gilid ng kalsada? Tigilan mo na yang ginagawa mo, mamaya makatapat ka ng kidnaper o rapist, sige ka." Hindi naman ako adik, tinatakot ko lang yung bata. Hindi ko alam kung epektib, pero hindi ko na siya nakikita mula nung sinabi ko yun sa kanya. May kilala din akong mga magasawang nagkakasya lang sa 50pesos isang araw ang kinakain, samantalang ilan sila sa pamilya, yung magasawa plus pitong anak. Anong kinakain nila? Noodles at kalahating kilong NFA rice plus kape. Dito nauso yung salitang "tsapepe" na ginagawang substitute sa gatas ng mga baby kapag wala na talagang nutrisyon yung gatas ng ina nila.

Kung iisa-isahin natin ang mga nagawa ni GMA, baka abutin tayo ng magdamag sa pagiisip pero wala pa rin tayong maisip. Kung tutuusin, marami naman siyang nagawa. Pero hindi kapansin-pansin eh. Ang mas kapansin-pansin pa eh yung pag kain niya ng naka-kamay habang naka ngiti sa camera at iyong pagsaka niya sa bukid habang kamot ng kamot ng binti. Nakakaaliw.. Yeah!

Nakakaaliw din yung naglabasan na mga feature about the gowns worn by the guests or the wife of the senates.. Haha!! At si GMA, hindi padadaig sa fuschia niyang gown. Siguro, or malamang sa hindi, pera rin ng publiko yung pinangbayad nya dun. Samantalang yung mga kawawang nilalang na nais makasali ng beauty contest, nangaarkila pa ng gown sa mga funeraria makapag-project lang sa judges. Eh si GMA, yung utak niya, kasing fuschia ng gown niya, hahaha! Sinong ba ang nag-make up sa kanya? Buhay pa ba?

IM COMING OUT!!

2009-09-19T04:45:00.001-07:00

it's been quite a long rocky road that i have taken before eventually coming into terms and totally accepting my gender preference. i have always thought that it's just because someone broke my heart long time ago that's why i became "like this". wayback in highschool, i court girls and make fun of the awkward situation that i actually have a girlfriend. the mere fact that i was a bit kikay during high school but i ended up becoming a self confessed monogamous bi-sexual brings shivers down my spine. it's like a children stories gone wild.. (huh...?)

nah, forget i said that..

anyway, lately, i have been reading a lot.. and bit by bit i start to feel that this is not a coincidence.. this is not what i have planned.. and this is definitely not what i have wished for to happen in my life.. but it just happened.. like, like, like you know.. like it's something written in the star.. (cliche?) it feels heavenly to finally accept the fact that i fell in love with a woman, thus, i am NOT STRAIGHT..

okay, i've said it.. i am not straight.. i dont know how it happened.. maybe because she is so good, so lovely and caring..

but what the heck--- i also like other women.. when i see sexy ladies with an ooomMpppphhh.. yeah.. with an ooomMpppphhh, i can feel that there is some kind of an unfamiliar reaction inside me that makes me feel arou~... now, that's censored.. but yeah, it's true.. i can't help but stare, look, stare, look and look again.

i like sporty and tomboyish women. women who appreciate art whether it's an abstract or a doodle. i love art.. so women who wants to go with me should love the same thing (now, that's a tip.)

i have a few celebrity crushes: Daniela Sea, Katherine Moennig and Jessica Alba.. notice that two of them have recently played as lesbians in an English tv series. i dont know but it kind of made me like them. specialy Daniela (and oh, the mirror episode.)

what's so good about coming out is that you will feel that you are a complete person. you will know that you are already the true you. hiding inside the ever dreaded closet will not help because it will only make you feel like you are playing a character in a movie, someone who is so unlike yourself.

it's hard to come into terms with the truth yourself, but what's harder still, is to actually make the parents accept you for who you are or what you have become (please understand that they might go thru a nervous breakdown upon learning for the first time that what they have brought up as for example, a boy, grew up as a lady or vice cersa.)

it's like cancer (see if i could still remember what i have learned in high school. thanks to Mrs. Yap, cheers!)::

you have to go thru:

1.) Denial- you cannot understand why the heck you have to fall in love with people of your same gender and you begin to dress up like your opposite sex.

2.) Understanding- at this stage you already begin to learn what phase in life you are going thru, what the consequences are or why the heck you are wearing your sister's lingerie with all your awful and gross muscles here and there.

3.) Acceptance- this is the stage when you finally enjoy being your new self. you start shaving all visible body hair and start growing the hair which you are not supposed to be growing, it's not what you are thinking.. you also start buying things that people with the same gender as yourself are not supposed to be buying. you are already on the verge of deciding if you want to have a sex change or not but realized that either way, you don't really have that much money to go thru the operation.

4.) [this is an addition] Revelation- this is the stage when, you so much have already accepted yourself that you are now coming out of the shell and flaunting your newfound gender to everyone. this is also the stage when you now tell your parents about your self or you just let them feel you are now a different person.

5.) Death (note: this is optional)- you either get killed by your parents or by a crazy mob of men after you enter a men's restroom while wearing a skirt, alternatively, you kill yourself after having been humiliated by the fact that you still look more femme than your girlfriend after overdosing yourself w/ testosteron pills.. that alone could actually kill you..

usually, we become a more apologetic person. we appreciate life more than before after coming out. some people though think that this is a curse. as far as i know or feel or atleast base on my instinct, this is a gift from God. God created only man and woman or Adam and Eve, but then there sprout gays and lesbians.. and transgender, bisexual, queer and intersex or just plainly open-ended. this is not a curse or whatsoever, instead, this is how the beauty that God made had flourished and turned into more valuable gift that no straight man or woman can ever compare. God is also gay, a lesbian, could be queer sometimes, may be a transgender or intersex but one thing is for sure, God is bi-sexual. no one should actually call him He or She because no one ever actually know what God's real gender is. If anyone calls God a Him, whoever that is, that's DISCRIMINATION.

enough of this Religion Lesson about God's gender.

i feel that my transformation is something that can be called a big change in my life. this is something that has changed my whole peronality, my attitude towards life itself and all of the things that are dear to me, i feel that i have appreciated them more than i do before. i am happy with my new self, i am happy that i have come out and that i have discovered the joy of being the true me. my family may have not totally accepted me yet but i know in time that they will feel that deep inside them, they are also LGBTQI.. yeah.. they are.. and they will be happy to know and accept it too.

better be, if not, ill have a mob of angry LGBTQI come running after them.

that's it for now. i am ahppy sharing thoughts with you. i hope you'll leave a comment upon reading my blog.

let's all COME OUT!!

~~gee~~